vooruit.punt.nl


Wanneer zal het laatste woord gesproken zijn

Wie zal het hier op aarde dan nog horen

Het woord als gebroken brood en vergoten wijn

Het woord eens gesproken door hemelkoren

 

Wie zal geloven dat het stil zal zijn over de aarde

Een wereld die verkrampt in barensnood

En die geen woord van liefde en gena bewaarde

Zich zelf dreef naar het kruis van de dood

 

Wie zal het laatste woord over deze aarde spreken

Getergd door onwil en door ongeloof

Door een volk dat van al Zijn paden is geweken

Voor al zijn woorden van liefde doof.

Reacties


Tanks rollen langs de grenzen

soldaten vallen tussen het puin

de aarde wordt gespleten

angst neemt zienderogen toe

raketten gieren door luchtruim

wanneer wordt de mens oorlogsmoe?

 

Vogels hebben luid gezongen

kinderen lachten en speelden blij

niemand had zorgen over morgen

vrijheid was duur verworven goed

geen mens dacht aan oorlog

waarom de vrede smoren in bloed?

 

Tanks rollen langs en over grenzen

soldaten sneuvelen tussen puin.

 

Ergens zal nooit meer oorlog wezen

als alles op aarde is verwoest.

Reacties

In ritme van golven en

ruisende pluimen riet

of kruinen der bomen

varen de geesten

van huilende wind

over velden en bossen

langs dode huizen

verlaten straten

 

door maanloze nacht

 

bedreigen de zeeën

verwoesten stranden

beuken de rotsen

 

en sterven

door het morgenlicht.

Reacties

Straling langs wijde kim

niet meer dan schijn

in nevel en damp

als licht gedoofd

in gapende wonden

waar eens nog zonlicht was

en fier de torens stonden

heerst nu walm en rook

weerkaatst nog schaars

een dovende vlam

in gebroken spiegelglas.

Reacties
Nooit zal ik zoeken
de koude blik
in jouw ogen
luisteren naar
je harde stem
geen dialoog
ben je mij waardig
 
al zal ik je handen
niet kunnen ontwijken
jouw adem niet ontgaan
mijn aardse wapens
zullen niet bestand blijken
uiteindelijk zal
mijn overwinning
 
door jouw nederlaag
in stal en graf
 
ontstaan!
Lees meer...
Als wijde velden in nevel hullen
zeeën door donkere verten gaan
wouden in verduisterde lichtkrans
steden niet in daglicht staan.
 
Rivieren niet meer helder water
door dorstige landerijen voeren
groene weiden geel verdorren
in rietvelden gevaren loeren.
 
Horizon in rode vlammenzee
door verzengend hete luchtstroom
verstikkende rook adem beneemt
zon nog schijnt als ver fantoom.
 
Ziet men nog vaag wat is aangericht
en geen laatste sprank van hoop
waardoor men zich kan redden,
het eind van ’s wereld levensloop.
Lees meer...
Woorden zijn verborgen
in  stilte van een wereld
die schreeuwt uit onmacht
verkrampt als in een wee
maar vindt geen redding
 
en hoog vliegen vogels
gewezen door hyena’s
in cirkelende vlucht
trekken hun plannen
door wolven gesmeed
 
geen man houdt zich staande
een vrouw vlucht in angst
een kind hoort men huilen
de held is gevallen
en het monster gromt.
Lees meer...
Heel in de verte klonk een bel
geluid dat nauwelijks doordrong
tot het geroezemoes van de wereld
en een klok sloeg twaalf.
 
Zacht werden woorden gezegd
woorden waar niemand naar luistert
verloren in wind en storm
een bel een klok die twaalf slaat.
 
Heftig breekt een donderbui los
met stortvloeden van water
bliksem die onverwacht toeslaat
geen bel geen klok slaat twaalf.
Lees meer...
Als bliksem klieft de wolken
stormen vellen beuk en eik
oorlogen teisteren de volken
golven doorboren elke dijk
 
aarde links en rechts gaat scheuren
bergen overspoeld door stormgeweld
storten op het aards gebeuren
elke weerstand in de kiem geveld
 
nergens meer plek om te schuilen
geen berg zo hoog geen zee zo diep
moeders zullen als in Bethlehem huilen
als Eva die om Kaïn en Abel riep.
 
Ach, volk van God dat niet wil horen
uw Koning had u Zelf toch verlost
liet Zijn voeten en handen doorboren
maar u heeft het uw ziel gekost
 
alleen nog gena door Hem geboden
kan u redden van een ware zieledood
nog wil Hij u in Zijn hemelhuis noden
haast u dan de nood is zo groot.
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl