vooruit.punt.nl

Mijn hart is gevangen in beton
en longen verstopt door asfalt
een brein in nevel verstikt

bloedbaan door plastic dichtgeslibd
ingewanden verkrampt verwrongen

van huid ontdaan
sierraden en kleding gestolen.

Ontzet mijn hart
ontstop dan longen
en verdrijf nevel van mijn brein

filter de loopbaan van het bloed
ontneem mijn ingewanden druk

plant mijn huid
met groene sierraden en kleding









Reacties

In lijnen loop ik mijn weg
over deze aarde
zoekend de rechte baan
maar kom mijzelf dikwijls tegen
daar paden in cirkels gaan

volg mijn leven in hoeken
donker uit het licht
blijf stug in schaduw zoeken
naar zonneschijn en evenwicht

geen wegen lopen recht,
noch krom door vlakten of bergen
en langs de waterkant
kan niet de stroom verbergen
dat diepte energie bepaalt

ik loop mijn weg in lijnen
’t zij recht of krom
dwars door licht of duister
en volg de aarde zo het komt
maar lief energie van ’t water
















Reacties

Waarom moet men zo sloven
Alsof de wereld vandaag vergaat
Leven doe je maar eenmaal
Vanaf de einder van het verleden
Tot de horizon van de toekomst
En kunnen we dan zeggen
“Ik heb geleefd”

Maar we blijven sloven
Alsof de wereld vandaag vergaat
Vergeten het verleden en elkaar
Vragen niet af hoe ver de toekomst
Nog leven biedt.

Maar wij moeten steeds sloven
Iedereen voor zich
Tot wij de horizon hebben bereikt

Waarom moet men zo sloven
Alsof de wereld vandáág vergaat?





Reacties


Neem niet mijn woorden zoals ik het zeg
Dat is ook geenszins mijn verwachting
Want echt niet alleen mijn weg
Zorgt voor rust en verzachting

Jij hebt je eigen keus en verantwoording
Denk niet dat ik een last op je schouder leg
Dat is wat ik niet wil, onder geen beding

Maar bespot mijn woorden niet
Zo je ze niet horen wil draai je om
Doe of je mijn goede bedoeling niet ziet
En beschouw mij als naïef en dom.









Reacties


Nooit heb ik mij boven anderen verheven

Alleen mijn eigen gedachten schreef ik op

Maar wie niet wil hoeft niet met mij te leven

Ik ben ook geen stumper in de dop

 

Ik vraag niet of je mij zult of wil begrijpen

Enkel mij te aanvaarden als een mens als jij

Ik zal mij aan jouw hoogmoed niet vergrijpen

Van elke rancune ben ik geheel vrij

 

Ik heb mijn eigen weg in het leven gekozen

Misschien niet altijd even goed of zelfs slecht

Die weg ging ook niet altijd over rode rozen

Maar hoe hij liep, hij liep altijd recht

 

Met vele mensen ben ik opgelopen

Dwars door dalen of over bergen heen

Mijn ogen oprecht en altijd open

Een hart van vlees en niet van steen.

Reacties


Steeds zoekend naar concentratie

Mis ik de woorden die ik schrijven wil

Ergens moeten ze zijn verborgen

In een uithoek van mijn geheugen

Of verduisterd in mijn slijtend brein

 

Ik maak mij wel zorgen om ’t gemis

En vermoei mij op mijn zoektocht

Herinner mij nog mijn jonge jaren

En gemak van leven en wenden

 

Ach niet ’t tobben zal mij de toekomst

Vereenvoudigen noch versnellen

Met ’t heden ben ik best tevree

Met wat ik heb zal ik ’t toch moeten stellen.

Reacties


Laat mij jouw schoonheid bezingen

Muze van zang en minnedicht

Schijn je licht op alle mooie dingen

En laat ze klinken als een gedicht

 

Vertaal ze in de schoonste melodie

En metrum als een gedicht betaamt

Een welluidende muzikale fantasie

Dat mijn diepste gevoel beaamt

 

Geef ze vleugels in de hoogste wind

Spreidt ze uit over heel de aarde

En toon ze ieder mens als een kind

Pas dan komt alles tot zijn waarde

 

Ach, schoonheid is er nog zoveel

Maar wijs ons telkens die dingen

Als rozen of violen als fluweel

En op de vogels die dagelijks zingen

Reacties

https://youtu.be/aV5E6KUSaIk

Sterrenlicht

Heb vanavond weer getracht
de miljoenen sterren te tellen
die in deze duistere nacht
meer zijn dan wij veronderstellen.

Kleine speldenprikken in ’t fluweel
fonkelend vanuit het ver heelal
zal ooit iemand weten met hoeveel
jullie daar staan te stralen in tal.

Ik heb mijn poging opgegeven,
enkel stil genoten van jullie licht
mijn handen heb ik opgeheven
in dank tot jullie schepper gericht.

Egbert Jan van der Scheer
16-11-14

Reacties


Laat mij jouw schoonheid bezingen

Muze van zang en minnedicht

Schijn je licht op alle mooie dingen

En laat ze klinken als een gedicht

 

Vertaal ze in de schoonste melodie

En metrum als een gedicht betaamt

Een welluidende muzikale fantasie

Dat mijn diepste gevoel beaamt

 

Geef ze vleugels in de hoogste wind

Spreidt ze uit over heel de aarde

En toon ze ieder mens als een kind

Pas dan komt alles tot zijn waarde

 

Ach, schoonheid is er nog zoveel

Maar wijs ons telkens die dingen

Als rozen of violen als fluweel

En op de vogels die dagelijks zingen

Reacties


Ik heb de graten gegeten

Van de vissen uit ’t water

In een schelp heb ik gehoord

Wat de zee had te vertellen

 

Het woud met vele geluiden

Vertelde ‘t verhaal van de wind

De waterval sprak van de stilte

 

In storm liet donder zich horen

En overstemde het water

De zee en het woud

 

Toen sprak stilte in vele vogelkoren

Over het schoon van de aarde

In het ruisende koren

Zodat zelfs de storm bedaarde

 

En de zon brak door.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl