vooruit.punt.nl


Een stille droom in duistere nacht

Waarin geen licht wil schijnen

Geen maan die vriendelijk lacht

De kleinste sterren zelfs verdwijnen

En biddend wachten op de morgen

Een verre kim gehuld in gloed

Een dag vol zon en vrij van zorgen

Waarin stille droom zijn doel ontmoet.

 

Pas als de avond de kim niet duister kleurt

De nacht weer straalt met ster en maan

Dan is er weer een wonder gebeurd

Dan hebben wij iets goeds gedaan.

Reacties


Zwijgzaam als ik ben
Wil ik luisteren naar geluiden
Naar klanken aangenaam
En vooral melodieus
Woorden die het goede fluisteren
Gemeend en zeker serieus
Ik zal ze schrijven op witte vellen
En mij verre houden
Van enig commentaar
Later wil ik ze zwijgend lezen
En slechts denken;
“Ach, laat ook maar.”












Reacties



Ellende dat jij ter wereld strooit
o kwaad dat wordt bedreven
die van schoon en eer berooid
vanuit hoogste regionen verdreven
eens brengt het jou zelf ten val
in diepte van jouw eigen vonnis
vanwaar geen ziel ooit keren zal
maar crepeert in diepste duisternis.

Bries dan nog rond met jouw laatste trek
bedreig rechtschapenheid op aarde
waar vrede heerst is voor jou geen plek
daar jij slechts bedrog en leugen baarde
jij komt om in diepte van je eigen pijn
elk die herinnering aan jou bewaarde
zal van jouw kwelling getuige zijn
jij schepsel Gods dat zichzelf tot dood ontaarde.
















Reacties


Kom over de velden

over parelend groen

langs kristallen beken

en ruisende bomen

kom over de velden

waarover zachte bries

het koren doet wuiven

oevers met ruisend riet

rimpelt het watervlak

kom over de velden

geniet van pure lucht

witte wolken in blauw

zang van duizend vogels

kom over de velden

in stralend licht der zon

en wacht op de avond

in zachte licht der maan

lopen samen verder

tot aan de horizon

en zien elkaar daar weer.

Reacties

 

Ik heb je in mijn brein gesloten.

Met mijn ogen volg ik jou.

Zo dikwijls heb ik mij gestoten.

Hoe lang nog, zoek ik jou?

 

Doelloos wachtend blijf ik hopen,

Op een kleine nadering.

En, intussen blijf ik lopen,

in een eindeloze ring.

 

Grens van onophoudelijke onrust,

wijzend naar geen enkel doel,

dat mijn onwetendheid sust,

waarop ik mijn leven stoel.

Reacties


Ontmasker, toon je ware aard en leven

en leef niet in de sleur van elke dag

niet hypocriet of met gemaakte lach

je kunt toch beter openhartig  streven.

 

Je bent toch weergaloos met eigen gezicht

en ieder weet dan wat hij aan je heeft

je wordt gelukkig als je vrijer leeft

en aandacht meer op medemensen richt.

 

Verberg geen zorgen achter schone schijn

en deel je vreugde zo je ’t zelf ook voelt

dan kun je tussen mensen jezelf zijn

 

dan leef je zo het leven is bedoeld

en hoef je voor verdriet je niet verbergen

de stille eenzaamheid kan zoveel vergen.

Reacties


De verte is steeds minder ver dan afstand doet vermoeden

de aardse wegen gaan niet over in eindeloos hiaat

waar ze ooit zullen eindigen kunnen wij slechts bevroeden

waar ons leven eens in verre universum verder gaat.

 

Eens zien we hoe gering de afstand van de verte is

van ‘t leven in smalle ring tussen zij en wij verbonden

zien wij ook dat ondanks onze grote gelijkenis

gelijke rechten schandeloos door ons worden geschonden.

 

De afstand wordt nooit groter dan de omtrek der aarde

ons hoofd zal nooit hoger boven ware essentie staan

al achten wij ons van groter en omvangrijker waarde

in een alom streven en zelf verheven hoogmoedswaan.

 

Eens zien wij de geringe verte die onze afstand meet,

zien wij misschien onze naaste die even als wij, mens heet.

Reacties


Je hoeft geen trouw te zweren aan mijn zangen

Mij eren daaraan ben je niet verplicht

Een leugen zal ik niet van jou verlangen,

Zeg open wat je vindt van mijn gedicht

 

Jouw mening zal ik dragen zonder morren

Geef onomwonden jouw gedachten weer

Het zal mij slechts tot nieuwe opmars porren

In ‘t woord van vrienden voelt kritiek als eer.

 

De woorden blijf ik schrijven als verleden

Wellicht in ‘t heden meer op kans gericht

Daar deze tijden minder zijn omstreden

En schone taal niet hoop’loos wordt ontwricht.

 

Ik zal niet treuren om vernieuwde tijden

Wat was wordt nieuw, dat kan geen mens vermijden.

Reacties

Wat maakt de keuze uit voor links of rechts

Alleen de tijden leren wat is goed gedaan

Het nu verteld in feite ‘t heden slechts

Of toont de misstap in het verleden begaan.

 

Wie zal dan vonnis vellen over daden

Waar men de oorzaak noch ’t gevolg van kent

Misschien dat zij die zich in zelfwaan baden

‘t In hovaardij gedragen hoofd afwendt.

 

Wat mij betreft, ik kies mijn eigen wegen,

Niet links noch rechts, gewoon in ’t zelfde spoor

Ik zal een ander pad niet overwegen

Waar and’ren afslaan, ga ik rechtdoor.

 

Misschien noch goed noch slecht of zelfs verkeerd

Mijn stijl is zo, en zo heb ik ’t geleerd.

 

Reacties


Ik heb opnieuw muziek gehoord in bos en velden

helaas in dorre hout en over kale weiden

waar zachte zangen nieuwe lentedagen telden

een lied dat ons met zon en warmte zal verblijden

 

na zoele zwoele nacht vol maneschijn en sterren

verwelkomt glanzend ochtendgloren nieuwe dag

die klankvol muzikaal je noodt je oor te sperren

voor tonen hoog en laag en nieuwe blijde lach.

 

Helaas vandaag geen zonnestraal noch hoge tonen

de kou en winter wil nog van geen wijken weten

van armoe komen vogels uit je handen eten

hun stemmen zijn bevroren in hun strot, ik voel me rot! 

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl