vooruit.punt.nl

Zwierend door zwerk

in parallelle baan

vleugel aan vleugel

zo vlogen wij saam

doorkliefden wolken

zijn steeds voortgegaan

en zongen ons lied

in ons zwervend bestaan

 

in gedachten over velden

waar het leven riep

heb ik je omarmd

minde ik je zo diep

droomde van jouw

en bouwde dat luchtkasteel

waarheen wij saam vlogen

vleugel aan vleugel.

 

Helaas, de fundamenten

bleven niet heel.

Reacties
Zo stil nu ik je leven mis en
voel je hartslag niet naast me
geen ademhaling of een zucht
slechts een verleden.
 
Een tegenhang van tederheid
verloren licht van liefde
een schaduw die in het heden
vóór mij uit naar verleden wijst.
 
Maar toch blijft diep de hoop
dat vanuit vergane tijden
jouw beeld van zich horen laat
zonder pijn te lijden.
 
Lees meer...
 
Als ik vertrek, voorgoed,
zeg niet tot-ziens maar laat me gaan
onze wegen liepen niet parallel
ga je eigen weg en blijf niet staan.
 
Al leek het nog zo mooi
het is schluss, voorbij, en we moeten
verder allebei zonder wrok
zonder denken stil elkaar groeten.
 
Misschien wacht een ander ons
om toch nog wat geluk te schenken
maar vergeten zal ik die jaren nooit
nog vaak genoeg zal ik aan je denken.
 
Maar…, als ik vertrek, voorgoed,
zeg niet tot-ziens, maar laat me gaan
onze wegen lopen niet parallel
sla geen arm om me heen, geen traan.
Lees meer...
Ik kan woorden niet verbloemen
omdat ze toch weer anders zijn
dan jij ze wil horen en uitlegt
sta dan met m’n mond vol tanden.
En mijn hart vol pijn en tranen.
 
Omdat ik nog steeds houd van jou.
 
Er zijn heus genoeg anderen
daardoor is wachten eigenlijk
verloren tijd ik kan nog veel van mijn
leven maken en heb jou niet nodig.
Dan voel ik geen pijn of tranen.
 
Toch houd ik nog steeds zoveel van jou.
 
Met mijn vrienden kan ik me best
vermaken iedere avond in kroegen
en bars maar bij thuiskomst is mijn
kamer zo stil en ongezellig kil.
Dan weet ik weer waarom die tranen.
 
Ik ben nog steeds zo dol op jou.
Lees meer...
Kan niet stoppen met woelen
denk alleen nog maar aan jou
mijn hersens kan ik ieder moment voelen
kan nu eenmaal niet leven zonder vrouw.
Heb ik te weinig aandacht gegeven
omdat ikzelf ook nog wil leven?
 
Maar goed, als morgen zonlicht weer schijnt
en de straten zijn weer vol mensen
zul je zien dat ook mijn sores weer verdwijnt
heb ik mijn hoofd gevuld met andere wensen.
Nee, dan ben ik je echt niet meer nodig,
een andere vrouw maakt jou weer overbodig.
Lees meer...
Als stormen tegen waaien
en stromen niet meer keren
liefde geen uitzicht biedt
 
omfloerst van pijn
zal het hart dan krimpen
vinden handen geen houvast
 
in stille hoop en verwachting
slechts geuit in verdriet
en tranen die geluk niet kennen
 
maar toch gaat het leven door.
Lees meer...
 
Is het de horizon,
De hoge blauwe lucht?
Wat je niet begrijpen kon,
Neerlegde, met een diepe zucht?
 
Is het de horizon,
Einder van het zicht?
Waardoor  je niet besluiten kon,
Deed je daarom de deur maar dicht?
 
Is het de horizon,
Verte, tussen jou en mij?
Dat je niet meer inzien kon,
Zette je daarom je vertrouwen opzij?
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl