vooruit.punt.nl


Ergens davert de trein

In rechte lijn  naar het doel

Naar het eind van ’t zicht

Verdwijnend over verre horizon

 

Vast aan rails gebonden

Noch links noch rechts

Die ene voorbestemd weg

 

Van vastgesteld station

Zonder keerpunt op z’n reis

En ik reis mee

Gebonden aan trein en rails

 

Tot over ‘t einder van ’t zicht.

Reacties


Dagen verschillen niet zo veel van nachten
de traan kan nooit anders dan de lach zijn
nooit heeft een mens andere verlangens
dan iemand anders zal verwachten
alleen zijn begrippen zo verschillend.

Leeftijden overbruggen en/of bouwen
meningen die eigenlijk hetzelfde zijn
maar worden geïnterpreteerd als tegenpolen
zonder gezichten in een afstandslijn
gemeten in verschil van dagen en nachten.









Reacties


Als ik water zie stromen tussen riet en oever

Laat ik mijn gedachten meevloeien

Naar daar waar geen begrenzing meer is

Oneindig verre ruimte van stroming en deining

Ruimte en expansie van vrijheid

Als dragende kracht voor tijdloos filosoferen

Hoe de hemel zich boven mij spiegelt

In kleuren van blauw tot grauw

En de einder tekent bedreigend of vredig

Gevormd door massa bevrijd van bedding.

Reacties


Als regen is opgeklaard

En de hemel nog niet blauw

Maar de zon schijnt

Vanaf de horizon

 Verschijnen de fraaiste kleuren

Tegen ’t somberst grauw.

 

Als tegenslagen zijn verwerkt

 En iemand slaat

Een arm om ons heen

Dan is ’t net als die regendag

De pijn is nog niet weg

Maar je weet, je bent niet alleen.

Reacties


Waar de gedachte mij belet

Te gaan ’t pad van onschuld

En mij de slinkse paden wijst

Met duisternis gevuld

Door schaduwen en langs ravijn

Door ‘t rijk van mist en nevel

Waar enkel waanbeelden zijn

Daar is geen veiligheid of wet

Vindt men slechts blinde gevel

Van doelloos jagen naar waarheid

In fijnmazige netten gevangen

Droog, fijn en los zand.

Reacties


Wie voelt zich niet nietig

Staand in ruimte van het heelal

Onder sterren en planeten

Een universum

Wat wij mogen delen

Maar nooit de einden

Bereiken zullen

 

Kunnen wij dan niet beter

Tevreden zijn

Met de aarde

Waarop wij ruimte hebben

Om te leven

En deze dankbaar bewerken.

Reacties


In de gedachten over problemen

Overvalt mij slapeloosheid

In de duistere nachten

En vergezelt mij de wake

Tot de morgen weder klaart

 

Slaap dan in bij het rijzen

Der lichtstralen ter kimme

Gerustgesteld dat ook deze dag

Duisterheid heeft overwonnen

Tot ’s avonds de zon

 

Achter de horizon weer daalt.

Reacties


De grootste vraag aller tijden,

Hoe het eerste leven ooit is ontstaan,

Kunnen wij ontkennen of vermijden

Door het wezen in de lucht te slaan

 

Wat is de oorsprong der gedachten

Het levend wezenlijk begrip

Tussen intellect of domme krachten

Beredeneren of stuk lopen op een klip

 

Nooit is er nog bewijs gevonden

Wat op toeval of schepping wijst

Maar het brein vertelt onomwonden

Dat het leven aanvaarding eist.

Reacties


Luchtig als wolken zweven gedachten

Wit als wol langs Pruisisch blauw

Of lichtend bij maanlicht in duistere nachten

Wisselend van vorm bij warmte of kou

 

Vluchtig als wolken zweven gedachten

Door wisselend tij in het leven

Als zonneschijn bij dagen of duister in nachten

Door welk gevoel ook gegeven.

 

Gedachten zweven door heel het leven

Het zij bij zonnig of somber tij

Ze blijven met licht en donker verweven

Komen nooit van emoties vrij.

Reacties


“Ik denk, dus ik ben”

Er is geen groter onwaarheid

Wie zegt mij dat een plant niet denkt

En dat hij niet zou leven?

Is deze stelling niet in strijd

Met wat ons op aarde is gegeven

En leven zich in liefde drenkt

 

Maar waar gedachten

Tot afgod zijn verheven

Verheft de mens zichzelf boven ’t leven

Mij stelling is; “Ik ben, dus… ik denk”.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl