vooruit.punt.nl


Hoeveel is ooit gezocht en nooit gevonden

Dan slechts een leeg en hol gevoel

Door zoektocht aan één plek gebonden

Bij onkunde over het gestelde doel

 

Wie heeft ooit de oorsprong ontrafeld

Van dat kleine stukje heelal

Al worden duizend theorieën daarover verteld

Toch is er geen mens die het ooit weten zal

 

Ergens in een hoekje van de kosmos

Onbeduidend en klein

Schijnbaar ontworsteld aan de chaos

Veel betekenend kan het niet zijn

 

Toch door velen beschouwd als grootste wonder

Niemand die gelijkenis ooit vond

Elke levenssoort is daar bijzonder

Ieder individu op eigen soort gegrond

Reacties


Als een vlek is heel het leven

Opgenomen in bont tapijt

Als een eenheid ingeweven

Kenmerkend voor altijd

 

Eigen kleur en patroon

En van eigen matrealen

Uiteindelijk valt doodgewoon

Bij ieder eigen smaak te halen

 

Een eigen vorm en trend

Naar eigen mal gegoten

Waarin ieder individu kent

Het leven dat hij heeft genoten

Reacties


De vraag waarom ik schrijf zal ooit een antwoord krijgen

Zolang ‘t denken stil in binnenst gesloten blijft

Dan zullen woorden, zinnen nooit tot daden rijgen

Omdat geen mens het doel van werk en leven beschrijft

 

Misschien ligt in ’t vragen naar ’t waarom beschreven

Het alom weten van een steeds verzwegen woord

Als oorzaak vanuit een stille tijd verheven

Waarin men nu het steeds gemiste antwoord hoort.

 

Zolang zon, maan en sterren aan de hemelboog

Hun banen trekken in vaste lijnen en vorm

Dan houdt natuur zijn beeldend scheppend betoog

Dat wat de mens nooit bereikt in een woordenstorm

 

Waarom zou ik de vraag naar ’t waarom nog stellen

Als ik met schrijven het doel niet kan vertellen.

Reacties


Het is mogelijk terug te gaan

Naar de plek waar je bent geboren

Naar vrienden waar je mee speelde

Maar dezelfde vogels

Zul je daar niet meer horen.

 

Het is mogelijk terug te gaan

Naar je ouderlijke huis

Waar je kibbelde met broers en zussen

En als het te erg werd

Kwamen je ouders er steeds tussen.

 

Het is mogelijk je vrienden

Van toen nog weer te spreken

Maar ze blijken net als jij

Zoveel ouder, de tijd

Staat niet stil is wel gebleken.

 

Het is niet mogelijk de tijd terug te gaan

Dagen gaan onvermurwelijk

Als tellen in de tijd voorbij

Al kun je het bijna niet geloven

Nooit keert de stroom het tij.

Reacties



Waar vindt men vrede

Als men niet weet

Wat werkelijk vrede is

Met zichzelf

Geen vrede heeft gesloten

Doch met onrust

In wrevel ontsproten

In zichzelf gevangen is

 

Men leeft als yin en yang

Zonder inzicht of keuze

Slechts eigen belang

Zonder rechtgeaarde leuze

’t Zij links of rechts

Geen liefde ingesloten

Blijft de mens steeds bang

Geen leven ooit genoten

Reacties


Mijn gedachten zweven door ’t universum

En kennen niet de echo van ’t terug

Maar blijven in eigen vormen

In het zijn van het compacte denken

Wachtend op verklaring en antwoorden

Geen oplossingen van vragen

Maar het weten van de zekerheid

Waarvoor geen enkel mens

Verantwoording kan dragen.


Reacties


Sluit mij in een cel

Met getralied venster

Uitziend op een blinde muur

Sla mijn handen in boeien

Sluit mijn voeten in een blok

En de deur met vele grendels

Gesel mijn lichaam met een stok

 

Maar nooit zal men mijn brein

Mijn gevoel en mijn denken

Kunnen vangen in een kooi

Hoe men ook van mij denkt

Mijn mening blijft altijd vrij

Want mijn innerlijk beleven

En gedachten zijn van mij.

Reacties


Wat is een dag in een mensen leven

In uren slechts opgeteld in tijd

Een lichtflits, het is maar even

Een moment van vreugde en strijd

 

Wat is een jaar, al lijkt het meer

Dan vele dagen aaneen geregen

’t Is een rimpel op ‘t vlakke meer

Onopvallend en meestal verzwegen

 

Wat is een mensenleven in de tijd

Anders dan een vluchtig wezen

Een zijn dat aan vermoeidheid lijdt

Aangezet tot sloven en racen.

Reacties


Verlept, gestorven zijn de rozen van weleer
Hun stelen en doornen zijn slechts gebleven
Herinnering rest mij uit hun jonge leven
Hun geuren zo aromatisch en zo teer

Hoe schoon waren hun vormen en hun kleuren
Hoe lief’lijk charmant hun dansen in de wind
Hun glimlach in stralende zon als van een kind
‘t Verdorren van hun schoonheid laat mij treuren.

Doch staan de struiken weer in volle knop
Belooft het zonlicht ons weer nieuwe rozen
Dan leeft er weer een nieuwe toekomst op

Dan wordt er weer voor zang en dans gekozen
En jonge rozen kleuren nieuwe perken
Zo blijven we steeds aan vernieuwing werken.











Reacties


Gedachten houd ik in mijn besloten wezen

In ruimte en maten aan mij toebedeeld

In parten en kwadranten van tijd verdeeld

Gedeeld tussen grenzen van hoop en vrezen

 

Ze zijn niet meer of minder dan een sleur

Van alle jaren wisselende seizoenen

Die zich als de getijden verzoenen

Door de verschillen in klimaat en kleur

 

Als ’t langzaam herwaarts schuiven van wolken

Zowel langs strakke Pruisisch blauwe lucht

Of somber door ’t grauw firmament kolken

 

Voor donder of felle bliksemflits beducht

Om weer tot rust en rede te komen

Na een nacht vol slaap en zoete dromen.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl