vooruit.punt.nl

Het leven brengt zoveel onzekerheid
En loopt dikwijls door een doolhof
Van twijfel en droefgeestigheid
Zicht op toekomst triest en dof

Wat brengt ons die uitzichtloosheid
Dat dwalen van dag op dag
Het gebrek aan weten en bestendigheid
Het zweven tussen traan en lach

Wij zijn het zelf die blijven zoeken
En lopen om weten en feiten heen
Zonder wijsheid te halen uit boeken
Slechts twijfel hebben wij gemeen










Reacties

Wat is de waarheid,
niets anders dan verschil
wat naar andere mening leidt
in bereidheid of in wil

de één verklaart
zo is het normaal
terwijl een ander ontwaart
’t is leugen allemaal

zoveel zaken in stramien
worden als dagelijkse loop
als heel gewoon bezien
en geveegd op één hoop

wie waarheid van andere kant bekijkt
komt dikwijls tot de ontdekking
dat de realiteit toch wel eens afwijkt
door gezichtsbedrog of -beperking

niet de massa heeft altijd gelijk
al voert zij in meerderheid
uiteindelijk blijkt toch de praktijk
ook wel neer te leggen bij minderheid
















Reacties

Ach was ik werkelijk zo ik lijk
Een man van plezier en jolijt
Voelde ik mij zo vrolijk een zo rijk
Niet gebonden aan plaats of tijd

Ik lach, zing en dans
Mijn humeur steeds in balans

Maar ik ben niet macho zo ’t lijkt
Want achter de coulissen
Ben ook ik een mens, zo blijkt







Reacties

Laat mij vanaf het duin
dromerig uitziend over zee
luisteren naar eeuwig ritme
van deinende golven
tot over de horizon
weerkaatsend hemellicht

blinkend witte vogels
zwevend op thermiek
lokken de gedachten
mee op de wind
naar verre verten
waar ook hetzelfde
ritme te horen is



Reacties

Mijn dagen zijn mij kostbaar
Nu mijn uren zacht heengaan
Tijden die ik draag in mijn hart
Vanaf mijn jeugd en kindzijn
Mijmerend tot het heden
Herinneringen uit tijden
Nog niet eens zo’n ver verleden
Als men de tijd in universum telt

Korte tijd is de mens beschoren
In een leven van stille aard
Dikwijls in eenzaamheid verloren

En ergens hangt de hoop
Dat toekomst eeuwig zal duren
Waarin vrede en liefde
Pijn angst en haat doen vergeten




Reacties


Ad fundum, tot de bodem leeg met zichtbaar genot

Waar ik eerst geen slok van door m’n strot heen kreeg

 

Ad fundum, vul mij opnieuw mijn glas

Met ’t sprankelend heilzaam geestrijk vocht

 

Ad fundum, nooit is mijn glas half leeg noch half vol

De bodem is slechts bereikt bij mijn laatste ademtocht

 

Ad fundum, vul mijn glas tot aan der rand, niet meer,

Ik zal hem legen, ad fundum, daarna nooit weer.

Reacties


Woorden vallen niet als regendruppels uit de lucht

Of komen niet met stormen aangewaaid

Ook liever niet als onbestemd ver gerucht

Dat onder vele mensen onrust zaait

 

De echt woorden komen als een zang

Vol met ritme, metrum en in poëzie

Ontstaan uit verlangen en innerlijke drang

Te leven in een droom en fantasie

 

Die woorden wil ik vormen in de lucht

Verspreiden in een welluidende storm

Als troost voor ieder die een pijn verzucht

Of leeft onder dwingende levensnorm.

Reacties


Je schoonheid is niet alleen je buitenkant

Al straalt je gezicht en huid ook als de zon

Die schijn blijkt op den lange duur niet bestand

Maar zal na verloop spatten als een ballon

Dan rest van jou nog slechts verschrompeld vel

En kennen je vrienden je nauwelijks meer

Dan ben je tussen kennissen niet in tel

En leef je dag op dag met onnoemlijk zeer

Vandaar voedt je hart elke dag met zonneschijn

Met warmte van een zachte gulle lach

En doe geen mens met woord of daad toch pijn

Laat je innerlijk schijnen van dag tot dag

                                              Als je van binnenuit vrede kan halen

                                                     Ziet elk de schoonheid uit je ogen stralen

Reacties


Mijn echte problemen zijn niet van materiële aard
En bevatten ook geen groepen mensen
Het zijn vragen vanbinnen steeds bewaard
Ieder mens heeft eigen vraag en wensen

Het is ’t zoeken in ons twijfelend bestaan
Bevestiging veelal van onze eigenwaarde
Vergelijking waardoor wij ten onder dreigen gaan
Ontkennen van innerlijke individuele waarde

Evenmin als wij gelijkenis in uiterlijk tonen
Is ons gevoel en geest gelijk aan elkaar
Al zal men zich met excuus verschonen
De pijn vanbinnen blijft altijd daar.










Reacties


Wie kan mij het antwoord geven

Hoe het allereerste leven ontstond

De allereerste tekenen van leven

Waargenomen op aardse grond

 

Wanneer groeiden de eerste planten

Die voeding werden voor het vee

En de bodem bedekten aan alle kanten

Wie scheidde land van water en zee

 

Komt het leven van de bergen

Komt het leven uit de zee

Laat mij u met de vragen niet tergen

Niemand zit daar toch echt mee

 

En toch, wie kan het antwoord geven

Weet van het allereerste bestaan

Kent het geheim van dood en leven

En kan zonder raadsel verder gaan.

 

Een bewijs is niet te duiden

Tussen schepping of evolutie

’t Antwoord zal moeten luiden

Wij mensen zoeken ‘t in empirie.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl