vooruit.punt.nl



Heel Hollands is dit

Veel dagen zijn nu al wit

‘l Wil wedden dat ‘r met de kerst

 

Geen wit in zit.

 

Dan is ’t groen en guur

En alleen maar lekker

Bij ‘t vuur


Reacties


Stil gelaten ga ik mijn wegen
Door storm en wind
Winterse buien met hagel en regen
Geen hond die het buiten een pretje vindt
Maar stug wil ik mijn rug rechten
Al beneemt mij eigenlijk de lust om door te gaan
Blijf ik toch tegen weer en tegenwind vechten
Weiger ik een nederlaag te ondergaan

Wolken blijven langs de hemel jagen
Laten slechts hier en daar een zonnestraaltje door
Maar wat helpt zeuren of klagen
De ellende verdrijf je daar toch niet door
Ik wil blijven vechten tegen tegenslagen
Als een hond in wind en weer
Gewoon zwijgend mijn eigen lasten dragen
De zon komt heus wel weer een keer.















Reacties


Ben soms geneigd de boel de boel te laten

Gewoon als vrije vogel te leven bij de dag

Zonder zorg over koetjes en kalfjes praten

Te doen of ik moeiten van gisteren niet zag

 

De dag van vandaag “Carpe Diem” vrij plukken

Zwieren en zwaaien als herfstblad langs de straat

Vrolijk en vrij zijn moet toch elk mens lukken

En hopen dat het leven ook morgen zo gaat

 

Door herfststormen niet gebonden aan één plek

Frank en vrij zorgeloos de toekomst begroeten

Elke dag hier en daar een luchtig gesprek

Gewoon alles mogen en nooit iets moeten

 

“Carpe Diem” de wereld is mooi, de wereld is van mij

Laat mij dwalen, laat mij zwerven dan pas ben ik vrij.

Reacties


Waar is ’t beter dan op koude avond
Onderuitgezakt bij het open vuur
Met een sprankelend glas rode wijn
Voeten ontspannen op tafel
Door te brengen tot het late uur

Gezellig keuvelen over koetjes en kalfjes
Genietend van de warme gloed
Onder handbereik een schaal met hapjes
Aan de voet een snurkend hondje
Dat zich met aandacht en warmte voedt









Reacties


Soms loop ik door de wereld als in dromen

Een wereldvreemde slaapwandelaar

Vraag me niet af waar ik uit zal komen

De ene keer kom ik hier de andere keer daar

 

Waar zal ik mij bevinden bij ’t ontwaken

Ergens in de bergen, tussen bossen of aan zee

Zolang ik niet in moeilijkheden zal geraken

Ga ik dromend voort, tree voor tree

 

Maar in deze vrijheid ben ik blij en gezond

Een opgewekte blije zwerver en flierefluiter

Zo zwerf ik in gedachten heel de wereld rond

Heel gewoon toch wel iets een vreemde snuiter

Reacties


Wat was de dag weer mooi

Ik heb er van genoten

Van ’t nog groene veld

En van de herfsttooi

En ook van de vers geoogste noten

 

Dan was er ook zo nu en dan

Zonneschijn tussen het wolkendek

Hield ons het luchtruim in de ban

Tussen het grijs een lichte plek

 

En nu in d’ avond zie ik

aan de hemelkoepel bij toeren

de flonkerende sterren staan

en donkere wolkencontouren

in het licht der maan.

Reacties


Wat is het toch dat mij naar de verte trekt

Dat mij thuis geen rust doet vinden

Steeds mijn verlangen naar de vreemde wekt

Alsof ik mij aan huis en haard niet kan binden

 

Wat is de drang die mij steeds drijft

Naar alle hoeken van de aarde

De zekerheid die in mijn geest en hart verblijft

Tot wanhoop en onrust ontwaarde

 

Waarom dwalen mijn gedachten over de horizon

Daar ver van huis en haard

Naar die plek waar alles eens begon

In de hoop dat alles daar nog is bewaard

 

Hoe komt het dat ik dool en dwaal

Over straten van het leven

Ergens hoop op warm onthaal

En dat de rust daar wordt gegeven.

Reacties


Als de regen stroomt met bakken neer

En de lucht is somber en grauw

Door storm wordt het echt “Hondenweer”

Ook aan de horizon geen plekje blauw

Denk ik maar zo elke keer,

“Niets aantrekken van wind en kou

Heus de zon komt echt wel weer”

Reacties


Wij kunnen niet anders dan wachten

Wachten tot de tijd daar is

En inmiddels gaan we in onze gedachten

Voorwaarts in licht en duisternis

 

Dwars door muren van ’t verleden

Brekend in toekomstige tijd

Over onzekere paden treden

Waar het heden ons toe leidt

 

En geruisloos gaan de tijden voort

Van het leven slecht of goed

 Tot men op het einde hoort

Dat men afscheid nemen moet.

Reacties


Ergens in het universum

Straalt die kleine ster

Met schijn als van tantalium

Helder maar oneindig ver

 

Tussen duizenden soortgenoten

In het duister van de nacht

Blijft zijn schijn onverdroten

Vriendelijk en zacht

 

Aan dat donker verre firmament

 Schijnt die kleine ster

Zoals men eeuwen hem al kent

Met heldere glans ook al is ’t van ver.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl