vooruit.punt.nl


Soms loop ik door de wereld als in dromen

Een wereldvreemde slaapwandelaar

Vraag me niet af waar ik uit zal komen

De ene keer kom ik hier de andere keer daar

 

Waar zal ik mij bevinden bij ’t ontwaken

Ergens in de bergen, tussen bossen of aan zee

Zolang ik niet in moeilijkheden zal geraken

Ga ik dromend voort, tree voor tree

 

Maar in deze vrijheid ben ik blij en gezond

Een opgewekte blije zwerver en flierefluiter

Zo zwerf ik in gedachten heel de wereld rond

Heel gewoon toch wel iets een vreemde snuiter

Reacties


Wat was de dag weer mooi

Ik heb er van genoten

Van ’t nog groene veld

En van de herfsttooi

En ook van de vers geoogste noten

 

Dan was er ook zo nu en dan

Zonneschijn tussen het wolkendek

Hield ons het luchtruim in de ban

Tussen het grijs een lichte plek

 

En nu in d’ avond zie ik

aan de hemelkoepel bij toeren

de flonkerende sterren staan

en donkere wolkencontouren

in het licht der maan.

Reacties


Wat is het toch dat mij naar de verte trekt

Dat mij thuis geen rust doet vinden

Steeds mijn verlangen naar de vreemde wekt

Alsof ik mij aan huis en haard niet kan binden

 

Wat is de drang die mij steeds drijft

Naar alle hoeken van de aarde

De zekerheid die in mijn geest en hart verblijft

Tot wanhoop en onrust ontwaarde

 

Waarom dwalen mijn gedachten over de horizon

Daar ver van huis en haard

Naar die plek waar alles eens begon

In de hoop dat alles daar nog is bewaard

 

Hoe komt het dat ik dool en dwaal

Over straten van het leven

Ergens hoop op warm onthaal

En dat de rust daar wordt gegeven.

Reacties


Als de regen stroomt met bakken neer

En de lucht is somber en grauw

Door storm wordt het echt “Hondenweer”

Ook aan de horizon geen plekje blauw

Denk ik maar zo elke keer,

“Niets aantrekken van wind en kou

Heus de zon komt echt wel weer”

Reacties


Wij kunnen niet anders dan wachten

Wachten tot de tijd daar is

En inmiddels gaan we in onze gedachten

Voorwaarts in licht en duisternis

 

Dwars door muren van ’t verleden

Brekend in toekomstige tijd

Over onzekere paden treden

Waar het heden ons toe leidt

 

En geruisloos gaan de tijden voort

Van het leven slecht of goed

 Tot men op het einde hoort

Dat men afscheid nemen moet.

Reacties


Ergens in het universum

Straalt die kleine ster

Met schijn als van tantalium

Helder maar oneindig ver

 

Tussen duizenden soortgenoten

In het duister van de nacht

Blijft zijn schijn onverdroten

Vriendelijk en zacht

 

Aan dat donker verre firmament

 Schijnt die kleine ster

Zoals men eeuwen hem al kent

Met heldere glans ook al is ’t van ver.

Reacties


Hoe schoon is glans van je eigen weerschijn

In immer zwijgend water of spiegelglas

Daar waar geen spoor van rimpeling kan zijn

’t Anonieme, waar nooit zelfreflectie was

 

Nergens spiegelt men beter dan in oppervlak

Glanzend beschenen door stralende zon

Pas dan voelt men zich werkelijk op ‘t gemak

Gestreeld door zelfzucht als een warmtebron

 

Hoe licht voelt men zich dan een machtig god

Die minachting voor mensen uit kan stralen

Die zijn begiftigt met een minder lot

Waar men eigen roem en glorie kan behalen

 

Maar spiegelt men zich in het licht van eigen hart

Dan raakt men dikwijls zelf vernederd en verward.

Reacties


Er zijn van die dagen

Die niet lopen naar mijn zin

Met druk op m’n schouders

Als loodzwaar juk

Of halters behangen in lagen

 

Dagen zijn niet om te kniezen

Ik wil ze daarom dragen

Als toen ik jong en onbedorven was

Wellicht zou ik andere wegen kiezen

 

Maar toch leef ik in vele dagen

Die verlopen naar mijn wens

Waarop ik niets heb te klagen

Voel me dan een gelukkig mens.

Reacties


Zoveel wegen welk ik nooit heb begaan

Zoveel paden ben ik voorbij gelopen

Angst voor onbekende heeft zo dikwijls

Mij bekropen op vele plekken waarheen

Bekende routes mij richting wijzen

Hoe vaak heb ik voor verrassingen gestaan

 

Slechts één pad wil ik blijven volgen

Zal vallend en opstaand ‘t eind bereiken

Vechtend om gekwetst en gekneusd

Straks over de finish te gaan

Na een weg onbekende gevaren en angst

Kies ik toch dat ene pad, ’t pad van mijn hart.

Reacties


Laat geen hart koud zijn als gure winterdag

Kleurloos, hard, grauw bedekt door wolken

Alsof er nooit geen warmte meer wezen mag

Slechts afgunst ons innerlijk kan bevolken

 

Laat elk hart warmer zijn dan een zomerdag

In stralende zonneschijn geboren

In glans die men aan de horizon ooit zag

Met vogelzang die elk mens kan bekoren

 

Laat elk hart zijn als het groen der bomen

Beschermend tegen regen en felle zon

Waar mensen in schaduw kunnen dromen

Over de belofte waarmee deze dag begon

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl