vooruit.punt.nl


Het brandhout waaide mij om de oren

Daar heb ik niets voor hoeven te doen

Het kwam vanzelf dat was goed te horen

Zowel in de tuin als ook in ’t plantsoen

 

Nu is ‘t alleen zagen en hakken maar

En vele spaanders hoort men vallen

Het werk is op zichzelf best wel zwaar

Maar kan vooruitzicht niet verknallen

 

Dan wordt je ook nog warm van ’t kloven

En ’t sjouwen naar de houtopslag

’t Is een beste klus moet je geloven

Maar nu reeds verlang ik naar de dag

 

Dat het hout in mijn openhaard zal laaien

Laat voor mijn part dus maar een boom omwaaien.

Reacties


Veel grote dichters zijn veel beter dan ik
Zij schrijven prachtige liederen
Menig leest hen met een zucht en snik
Bij hen vergeleken zit ik te kliederen

Ik schrijf niet zo met zoveel zwier
Ik schrijf wat meer ingetogen
Wat bescheidener op mijn manier
Ik heb geen roem en eer voor ogen.

Ach, ik ben maar een hobbyschrijver
De woorden zuig ik uit mijn duim
Ik ben dan ook vast geen blijver
Maar ontvang toch graag een pluim.










Reacties


De schoonste woorden zijn gewijd aan ’t sonnet

En vragen klank en ritme als schoon akkoord

Waarop men danst in wals, in tango of ballet

Of in een quickstep wat ook bij stijldans hoort.

 

Men danst ritmisch, gracieus met veel plezier

Op woorden die door muziek zijn vervangen

In smoking, avondjurk , baljurk met veel zwier

En ‘t maakt niets uit van welke stand of rangen.

 

Helaas, ook woorden die als donder klinken

En hart en ziel gevoelig kunnen raken,

Dan zullen zang en dans in droefheid zinken

 

Ze hebben niets met poëzie of dans te maken

Maar zullen tot onwaardig luchtledig slinken

Geen dichter maakt gebruik van derg’lijke zaken.

 

Reacties

 

Een schim zoals ik haar van verre reeds zag komen

Reeds hoorde ik haar vrolijk sprank’lend blijde lach

Een schoonheid, schoner dan de schoonste uit mijn dromen

Nog mooier stralend dan ik ooit ter wereld zag.

 

Gelukkig heb ik haar in veld en bos bemind

Op paden tussen groene akkers, over heide,

Op stille plaats die men nog zelden ergens vindt

Als ‘t schone paradijs met haar aan mijn zijde.

 

Wij liepen langs rivier met oevers wuivend riet

Op ‘t stromend water voeren vele schepen

In bomen klonk uit vogelkelen uitbundig lied

Door  aangename rust werd ik aangegrepen.

 

Ze is en blijft voor mij het voorbeeld van bevrijden

Mijn muze, blijf mij heel mijn levenlang geleiden.

 

Reacties


Een vers waar jambisch versvoet is toegestaan

terwijl spondee, tot ritmisch kwaad behoort

daar is het amper te horen hoe driekwartsmaat

van de wals en het fraaie gedicht wordt gesmoord

 

Daarom aller liefste dames, brave heren

ga niet met straffe hand het metrum forceren.

Reacties


Hoe lief is mij de muze die ‘k bemin

ze komt van over veld of door het bos

als bruid in wit, op haar wang gezonde blos

een schoonheid stralend als een zongodin

 

van verre brengt ze mij het ritmisch lied

vertolkt door vogels in kruinen der bomen

en ’s nachts verrijkt haar lieve stem mijn dromen

zodat ik ’t hele etmaal haar bestaan geniet

 

haar zang en dans beroert naar ieders zin

haar lach welluidend als het harpenspel

van componisten als Mozart of Chopin

 

mijn muze is mijn lief mijn metgezel

ik weet niet wat ik zonder haar zal schrijven,

mijn muze, eeuwig wil ik bij haar blijven.

Reacties

foto; Jules Deelder (Wikipedia)


Lieve mensen wat zijn er veel vormen

om te dichten naar de juiste normen

voor alles is vast stramien gevonden

wil je eens het Bastion bestormen

zul je geen letter mogen vervormen

 

val je uit de toon wordt je heengezonden

net niet met touwen of boeien gebonden

dus kun je beter niet aan inhoud wormen

al kun je bewijzen op vaste gronden

dat deze vormen reeds eerder bestonden


Reacties

Hemelshoog voeren zij het woord

boven iedereen zijn zij verheven

zij alleen weten hoe het hoort

dat mag toch echt geen mens vergeten

 

Zij zweven hoog boven het volk

in elegante zwier en zwaai

welluidend klinkt hun zieledraai

in metrisch danwel ritmegolf

 

Om u de waarheid te vertellen

zeg ik het liever maar gewoon,

al overladen zij met hoon

de zinnen zo ik wil spellen.

 

Laat mij dan toch het vrije schrijven

dan zal mijn vers veel vrijer blijven.

Reacties (2)

Ik ben helaas gedichtverslaafd

het neemt beslag van al mijn tijd

'k hoop op succes dat is een feit,

er wordt gesnoeid en bijgeschaafd,

daarna is mijn eer gestaafd

maar kostte mij dat zeker strijd

 

Aldus is menig dichter vergaan

die alle tijd en uur spendeerde

alvorens hij de teksten leerde

die vele and’ren kunnen verstaan

en niet daarmee om de oren slaan

alvorens men in mist verkeerde

 

daarmee voorkomt hij in verschiet

dat menig oog hem niet meer ziet.

Reacties


Ze is geboren

uit sterren, maanlicht,

en zonnegloren

naar ik mijzelf richt

kan ik haar horen.

 

Ze is geboren

uit ’t puurste licht

en zal mij behoren

glans van haar gezicht

zal ieder bekoren.

 

Ze is geboren

als minimaal bericht

maximaal uitverkoren

m’n allerliefste gedicht

met blijdschap aan te horen.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl