vooruit.punt.nl


Soms zie ik sterren over de aarde gaan

Beschenen door zachte glans van maneschijn

Op aarde in zij of fonkelend satijn

Terwijl daarboven de hemellichten staan

 

Als edelsteen diamant, robijn of paarlemoer

Gracieus, blozend en schitterend als brokaat

Geweven uit stof van zilverkleurig draad

Zwevend door zalen over gladde vloer

 

Ach ’t schone van uw sterrenstof zie ik stralen

Verblindend maneschijn en hemellichamen

Helaas kan uw schoonheid niet onsterflijk zijn

 

Doch zal naar ik hoop dit lied vertalen

En na jaren nog steeds uw glans beamen

Herinnerend uw sprankeling als zoete wijn.

Reacties


Mijn lief, treur niet als ik ga

Maar leef je leven

Tot ik eerstdaags voor je sta

’t Leven duurt slechts even

 

Straks zullen wij weer samen gaan

Langs heg en sloot en dreven

Onder bomen en heldere maan

Ons geluk samen weer beleven

 

Kom lief, blijf op mij wachten

Zodat ik straks niet eenzaam sta

In maanloos duistere nachten

Door verdriet verkommer en verga.

Reacties


Die blik die in je ogen lag  laat mij die nog beleven in de herinnering aan je diepe lach

 

De streling van je warme hand waarmee je mij je liefde hebt gegeven zodat ik weer perspectief in ’t leven zag

 

En schud nog eenmaal de haren als een waaier om je hoofd een aureool van stralen

 

Kleed je in die witte jurk versierd met bloemen waarnaar ik slechts kon staren en bijna niet kon ademhalen

 

Maar wees ook nu, net  als toen, jezelf die stralende schoonheid die ieder kent waarvan je al die jaren nooit veranderd bent.

Reacties


Onder de sterrenhemel zag ik je gaan

Daar eenzaam door die donkere straten

Je gezicht vaag belicht door ’t schijnsel der maan

Gezien door uilen die in de bomen zaten

 

Jij trok je niks aan van sterren noch maan

Noch voelde je de blikken der uilen

Heel even bleef je daar op dat kruispunt staan

Alsof je van richting wilde ruilen

 

Maar jij vervolgde je weg door diezelfde laan

En nog even zag ik in ’t maanlicht je gezicht

Totdat je voor je huisdeur bleef staan

En ik dacht “Ze is een schoon gedicht”.

Reacties


Ik zou niet weten wat ik schrijven moet

Als jij mijn muze mij niet assisteerde

Hoelang heb ik niet op dit vers gebroed

Waardoor bijna heel mijn brein verteerde

 

Jij bracht mij woord voor woord de regels aan

Ze vormden voor mijn oog  jouw gestalte

De ware glans van zon, sterren en maan

De vertolking van ‘t hoogste gehalte

 

Ach, dat mijn vers als jouw schoonheid mag zijn

Dat het de straling heeft van jouw gezicht

Gekleed in gewaad van doorzichtig satijn

Pas dan, mijn muze, is het een waar gedicht

 

Kom dan zitten aan mijn zij en leidt mijn hand

Mijn muze, aan jouw zijn heb ik mijn brein verpand.

Reacties


Wat zouden bergen zijn

Als er geen dalen waren

Wat zijn rivieren

Zonder oevers wuivend riet

Wat zijn vlaktes

Zonder nevelige wouden

Aan horizon in ‘t verschiet

 

Wat is een hemel

Zonder wolken

Zonder vogels langs het blauw

Een strand zonder zee

Een zee zonder branding

Een vogel zonder zang

Een helder ochtend zonder dauw

 

Kortom…, wat ben ik zonder jou?

Reacties


Wat zeggen woorden dan alleen slechts klanken
Als ze slechts door lippen uitgesproken zijn
Soms is ’t niets, een andere keer puur venijn
En vraag je af waar heb ik dat aan te danken

Hoe oppervlakkig kunnen mensen wezen
Bij uitschakeling van hun ziel en brein
En doen onnadenkend anderen veel pijn
Als woord en daad niet uit ‘t hart zijn gerezen

Maar als jij spreekt hoor ik een schoon ballet
Een melodie om louter van te dromen
Een lied recht vanuit je hart ontsproten

Een dans van niet zo ver met lichte tred
Hoor ik in vlindervlucht tot mij komen
Van elk moment dat jij er bent heb ik genoten











Reacties


Vertel mij niet waar jaren zijn gebleven
Vertel mij niet hoeveel het zijn
Allen passeerden ze in mijn leven
Ze kwamen lopend en gingen met de trein

Ik hoef niet onthouden wat ze brachten
Niet dagelijks leven met hun pijn
Sommigen waren als duistere nachten
Anderen waren volop zonneschijn

Onthoud de dagen dat we lachten
Dansend door het leven zijn gegaan
En laten we hoopvol wachten
En ons door tegenslagen slaan










Reacties


Stil, er ruist een zachte wind door de kruinen
Stil, een roep van ver laat zich horen
Stil, hoor je de zee bruisen achter de duinen
Stil, luister naar dat carillon in een toren

Ergens zingt een vogel in de bomen
Ergens klinkt een vrolijke kinderlach
Ergens zit een paartje op een bank te dromen
Ergens, zomaar op een mooie pinksterdag








Reacties


Ik ken je nog van een lang verleden
Blozend en blakend gezond
Reeds stiekem heb ik je toen aanbeden
Alleen al om je haar zo krullend blond

Je lach en parelwitte tanden
Je stralende ogen en je blos
De gratie van je welgevormde handen
Maar je sloeg je er ook wel boos op los

Als ik liet merken naar je te verlangen
En kwam dan iets te dichtbij
Kreeg ik een flinke mep op m’n wangen
En ik herhaal niet wat je dan zei

Ik ken je van een lang verleden
En al ben je nu niet meer zo blond
Je bent nog steeds dezelfde in ’t heden
Dat meisje wat ik toen zo schattig vond













Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl