vooruit.punt.nl

Zomaar een middag
dromerig op het terras
mijmeren en soezen
zonder na te denken
enkel genieten van ’t moment

in de verte loeien koeien
een merel hipt
vlak voor je voeten
onder een struik
op zoek naar vroege bessen

langs nevelige horizon
blauwe randen van bossen
een vaag melkwitte lucht
vandaag is ’t nog zomer
morgen gaat de zon weer….

op de vlucht













Reacties

Waarom dansen de mensen zo weinig
Kijk naar de muggen in de zonneschijn
Zij dansen een voorjaarsdans
Omdat ze van sneeuw en kou verlost zijn

En wij….

We lopen met gezichten als donderbuien
Alleen om dat we regen willen
En bij ieder wolkje dat de lucht bedekt
Lopen we weer om zon te gillen

Terwijl de muggen zoemen en dansen.







Reacties


Waar zou een mens zich beter voelen

Dan zwervend door ’t vlakke ruime veld

Langs weide sloot en waterpoelen

Niet door lawaai of uitlaatgas gekweld

 

Alleen roep van kievit of tureluur

Of ergens kikkers in plas of sloot

Genietend van ’t vroege ochtenduur

De eerste vogel die z’n liedje floot

 

Zomaar heerlijk fietsen door hei en bos

Al dwalend over slingerpaden

Ergens rusten in ’t groene mos

Verwond’ren over bedauwde draden

 

Daar voel ik me helemaal thuis

En verlang beslist niet naar de stad

Die drukte is voor mij een kruis

Na een uurtje heb ik ’t daar al wel gehad.

Reacties


Gewoon een goudsbloem
een tere kleine bloem
je denkt er niet bij na
hij is niet groot
draagt geen roem.

Klein, nederig en devoot
verscholen in het groen
niet ijdel als een roos
toch in eenvoud van kleur
zo liefelijk, zo broos









Reacties



Oorverdovend is de stilte

Oogverblindend ’t smetloos wit

Eeuwig groen de verre bossen

Stralend blauw de hemelkoepel

 

En mijn hart is vol verlangen

Naar de tijd dat ik zwierf daar

Over dat uitgebreide ruime veld

 

Daar zwierend over bevroren water

Van sloten, vaarten en het meer

Genietend van de rust en vrijheid

Van zuivere lucht en helder weer

 

Dat mocht zo zijn in het verleden

Maar wie het werkelijk zoekt

Die vindt het ook nog in het heden.


Reacties


Mijn hart gaat uit naar ’t ruime vlakke land

Met langs verre horizon de boerderijen

Waar langs paden populieren staan in rijen

En ruisend riet op d’ oevers langs de  waterkant

 

Waar vogels vliegen langs de hoge hemelboog

En witte wolken onderbreken ’t azuren blauw

Het veld des morgens bedekt met parelend dauw

Vanaf het water stijgt reeds vroeg nevel omhoog

 

Uit de verte wordt de roep der koekoek gehoord

De leeuwerik zingt luid boven ’t gele koren

Dit is de plek waar mijn wensen worden verhoord

 

Hoe schril is het contrast waar geluiden smoren

In klokkenspel, motorgeronk en straatkabaal

Opgesloten zicht tussen beton en metaal.

Reacties


Zacht ruisten bomen in bries onder voorjaarszon

 In kleuren en geuren van jeugd en levenslust

Een wereld waar opnieuw ‘t jonge leven begon

In schaduw van bomen die noden tot rust

 

En ’t lommerrijk lover zwierde zacht in de wind

In pastelgroene tinten als schitterend smaragd

Aan menig tak die hen met stoere boom verbind

Zo ruiste en zong het stille woud dag en nacht

 

Nu buigen de kruinen onder gierend geweld

Huilt de wind door kalende takken der bomen

De bladeren dansen hun allerlaatste dans

 

En zelfs worden hier en daar bomen geveld

De dieren schuilen voor hun winterdromen

Pas na de winter komt alles weer in balans.

Reacties


Vanuit ’t dal klinkt luid mijn roep

En d’ echo van de bergen weerkaatst

Verbreekt de stilte om mij heen

Zijn stem klinkt steeds het laatst

 

Berispend leg ik hem het zwijgen op

Door zelf nu stil te zijn

Maar nog hoor ik vanaf verre top

De echo als refrein

 

Mijn roep klinkt ver de bergen door

En vormt met mijn echo in verschiet

Eendrachtelijk eenstemmig koor

Beek, waterval en woud overstemmen het niet.

Reacties


Golven rollen als branding over het strand

En spoelen wieren, schelpen en wrakhout aan

Wissen sporen van verleden uit het zand

Maar de deinende zee blijft altijd zelf bestaan

 

Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan

En peinzend op ‘t duin over  verre watervlak

Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan

Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar gemak

 

In mijn droom zweef ik over de golven mee

Ver tot over eindeloze horizon

Tot daar waar de blauwe hemel raakt de zee

En in vroege ochtend de nieuwe dag begon

 

En als d’ avond valt hoort men vanaf  het strand

De branding over ’t duin tot ver in ’t binnenland

Reacties


Een blauwe lucht

Een witte wolk

Stralende zonneschijn

Een zachte bries

En kleine kabbeling

Over ’t vlakke meer

 

Nevelig bos

Aan verre horizon

Wuivende halmen

Van goudgeel graan

De levensbron

Van vredig bestaan.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl