vooruit.punt.nl


Ik schreef een schilderij vandaag

over alledaags gebeuren

over ’t hoe en waarom was de vraag

in overvloed van vele kleuren.

 

Het rood van ’t rijzend zonnegloren

het veld gehuld in nevelig blauw

de smaragdgroene bomen bekoren

aan elke grasspriet een parel van dauw.

 

Over neveldeken dansen zonnestralen

van zilveren schittering en warm goud

de dag kwam ieder mens onthalen

dat is waarom ik van het leven houd.

 

Ik schreef een schilderij in woorden

met kleurnuances van de dag

toch mis ik beslist wel enige akkoorden

omdat ik lang elk detail niet zag.

Reacties



Versmolten in het landschap als stil leven

een karrenspoor, meer is het niet

geen beeld kan bijna zoveel rust weergeven

koeien, en wilgen ergens tussen riet


een Hollands geheel in verf gevat

het groene gras, de wolkenlucht,

als “Eyecatcher” dat zanderig pad

een geheel waarvoor men de stad ontvlucht

 

En in de verte ’t bos nog in nevel gehuld

klinkt in het riet de zang van de karkiet

de koeien liggen herkauwend vol geduld

menselijke emotie beroert hen niet.

 

Wat is dan het paradijs dichtbij

en voelt men zich ook in eigen land zo vrij.



Reacties



De dag begint met roze gloed

en rood glanst heel de horizon

als de zon de aarde weer begroet

en  rijst als warme vurige ballon

de dag beschijnend met haar stralen

en toont ons weer het smaragden veld

om aan het eind der dag te dalen

verlicht de kim daar tegengesteld.

 

Dan eindigt weer de dag in roze gloed

dan daalt de zon als vurig rode ballon

en brengt de dag een laatste groet

voor ze verdwijnt achter de horizon.


Reacties


Ik zal nooit wennen aan de drukte in de stad

al heb ik vele jaren daar op school gezeten

en heb in broeierige klassen zitten zweten

maar had ’t na veertien jaren al wel schoon gehad.

 

Ik heb gezworven door de weidse landerijen

genoot de vrije frisheid en het ruime zicht

en ied’re dag in warmte van het zonnelicht

aanschouw ik vlucht van vlinder en gezoem der bijen.

 

Doch zie ik aan de kim beton steeds naderen

het ruime veld verdwijnt achter flat en dijken

hoe ‘t verder gaat, mij stolt ’t bloed in d’ aderen,

 

misschien dat groen en akkers voor huizen wijken

dan gaat ook ruime horizon voor goed verloren

de vraag is, hoeveel vogels wij dan nog horen.

Reacties


We leven naast de zee

onder weidse luchten

genietend van deining

en bruisende branding.

 

Het golvend helmgras

over glooiende duinen

waar achter de velden

in velerlei kleuren.

 

De draaiende molens

wuivende kragen riet

en nevelige bossen

in ‘t verre verschiet.

Reacties



Als nieuw geboren leven in het ochtendlicht

Begint met stralend glanzen aan d’ horizon

Terwijl in bomen vogelzang gedempt begon

Ontwaakt in mij een ware drang tot nieuw gedicht

 

De wereld opent traag de ogen na de nacht

En kleed in vele kleuren bloemen, bos en veld

Verblind door schoonheid staat ieder mens versteld

Bewondert heel de aarde om haar scheppingspracht.

 

Waar wolken zweven over verre polderland

In alle rust het vee daar graast in vette weiden

Het riet in golven wiegend langs de waterkant

 

Daar zie ik bootjes zachtjes over water glijden.

Dan denk ik Hendrik Marsman had echt groot gelijk

Als ik zo rondom naar het kleine Holland kijk.


Reacties


Nu straalt het zonlicht in de nieuwe dag

En schuchter klinkt een lied door kale bomen

Reeds geurt de lucht als lieve lentelach,

Beweegt een bries het riet en onze dromen

Van leven, dartel springend door het veld,

Zo hier en daar in ‘t gras ontspruiten  bloemen

De aarde fleurt weer op en kleur herstelt

Geen grauwe doodsheid, bijen hoort men zoemen

 

Helaas speuren wij nog geen lentetijden

De zomerwarmte ligt nog in ’t verschiet

Nog kan de koude over velden snijden

Na  nachten vorst, de pluimen wit van ’t riet

 

Maar thans bewijst die kleine bloem zijn waarde

Het leven zal niet blijven in de aarde.

Reacties


Op paden tussen mooi begroeide bermen

geniet ik alle rust en bloemengeuren

de rijke pracht waartussen bijen zwermen

en vlinders zwevend daar in vele kleuren

 

gelijk een schilderij met groene weiden

en wazig blauwe bossen in ‘t verschiet

het weidse veld door sloten slechts gescheiden

waar mens en dier met volle teug geniet

 

zo is het land waar ‘k leef en wens te wonen

in vrijheid, frisse lucht en onder wolken

de stadsmens mag dan schimpend er om honen

in straten stof en stank die zij bevolken

 

geniet hier ied’re dag natuur en vrede

 de pure lucht, dat is voldoende rede.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl