vooruit.punt.nl


Nog zie ik voor me die sloot

Die eerste sloot waar ik

Ooit in ben gesprongen

Belandde in de modder tussen kroos

Terwijl links en rechts kikkers zongen

 

Niet verder dan halfweg

Ben ik naar de andere kant gekomen

In het ijskoud drabberig water

Slechts in tweemaal bereikte ik de overkant

In eenmaal lukte me veel later

 

Nu is het slootje gekrompen net als ik

Slechts nog een greppel vol drab en slik

Maar ook nu zal ik de sprong niet wagen

De overkant bereik ik niet in één keer

En in twee keer zal ’t ook wel niet slagen.

Reacties


Schilderij; Hans Versfelt


Nog droom ik als in mijn jonge jaren
dat ik loop door Hollands polderland
door velden met wind door mijn haren
door wereld van boerenstand

wijds en ver waren de luchten
blauw en met wolken bekleed
met vogels in grote vluchten
in de verte het gehucht Muggenbeet

en vredig tussen brede vaarten
lag loom het dromerig vee
als geschilderde ansichtkaarten
in alle rust en vree.












Reacties


‘s Avond allemaal in het ouderlijk huis

met broers en zussen allen samen

genieten van de warmte in midwinternacht

terwijl de storm loeit langs de ramen

de huiskamer zelfs gevuld met olielucht

toen ook blauw van de rook van sigaren

met borrelgeur voor de dames een likeur

 

ik mis ieder jaar dat huis die oude mensen

denk steeds  dat komt niet weer

dat zijn voorbije wensen van vroeger tijd

mijmerend zit ik zo bij de warme haard

hoor weer storm langs de ramen loeien

en ook de deurbel als de kinderen komen.

Ach, veel anders dan vroeger is ’t eigenlijk niet.

Reacties



Hoe dikwijls dwaal ik nog in mijn gedachte

Door ruime polder waar ik ben geboren

Door velden waar ik zwierf in ochtendgloren

De nieuwe dag weer glansrijk op mij wachtte.

 

Dan zie ik witte wolken langs de lucht

Herinner mij de bossen aan de kim

Een verre struik als nevelige schim

En hoor de vogels in hun ochtendvlucht.

 

Nog rijst de zon daar daag’lijks boven velden

En is het gras er nog steeds even groen

Veel heeft door economie moeten ontgelden

 

Het weidse uitzicht is niet meer zoals toen

Met wegen en spoor is het veld doorsneden

De rust van toen behoort nu tot verleden.


Reacties


Vertel mij over dagen blakend in zonneschijn

hoe velden bloeiden vol boterbloem en dotter

de akkers ruisend graan met klaproos als robijn

in sloten, eendenkroos en enkel ook een otter.

 

Het grazig groene gras waar vele koeien weiden

daar boven kievit, tureluur of  een ooievaar

en tussen ’t groen rammelaar die om vrouwtjes strijden

met doodsverachting boksten, rennend achter elkaar

 

de luchten altijd helder blauw, soms wat regen,

en buiten geurde hooi en rook naar verse kruiden

en overal de stilte en rust, zelfs op wegen

zacht hoorde men van ver het carillon soms luiden.

 

Ach, niet dat ik die oude tijd terug zou willen,

 het was niet altijd pais en vree, ook toen had men grillen.

Reacties


Langzaam zak ik weg

in dromen van de tijd

dat is toegestaan

op mijn leeftijd

liefst voor knappende haard

met m’n oude hond

gelegen op m’n voeten

alles nog mogen

en niets meer moeten

 

het fonkelend rood glas

draaiend in mijn handen

wijl in vlammen staren

laat ik gedachten gaan

over voorbije jaren

nog levend in de waan

midden in de tijd te staan

dat wij “piep” waren

tijd aan ons voorbij gegaan.


Reacties (1)


Zoveel hebben wij vergeten

is uit ons brein gewist

of willen gewoon niet weten

wat vroeger is beslist

 

tot wij oude gebouwen betreden

die ons naar ’t verleden brengen

en vragen dan naar de reden

dat wij weinig aan vroeger denken

 

of wij vinden die foto van een vriend

die wij zolang reeds hebben verloren

die achteraf toch niet heeft verdiend

dat wij niets van ons lieten horen

 

dan denken wij aan verborgen tijden

die wij bewust of onbewust

uit onze gedachten mijden

te gemakkelijk in slaap hebben gesust

Reacties

Breng mij mijn jeugd terug sprak ik tot het leven

dagen dat ik speelde, lachte met mijn vrinden

zorgeloze jaren waar ik geluk kon vinden

breng weer terug die tijd al is ‘t maar voor even

 

laat mij weer dromen van liefde en geluk

geborgen tijd van onbezonnenheid en vrede

een tijd van groei naar volwassenheid en rede

nog onbezorgd en vrij van levensdruk

 

ach iedere leeftijd heeft zijn eigen voordeel

brengt zijn eigen zorgen en vreugden mee

wat onze leeftijd zij toekomst belooft nog veel

 

zo blijven wij dagelijks gaan tree voor tree

in het vaste ritme van voortgaand leven

de tijd kan ons geen dag terug meer geven.

Reacties


Schilderij; Hans Versfelt


Hier herleeft weer het verleden

vrijheid en ruimte uit mijn jeugd

afbeelding zeldzaam in het heden

doet mij dit thans pijn en deugd

 

de rust op platteland gevonden

eenheid van natuur en dier

door tijdsdruk en economie geschonden

het interesseert de mens geen zier

 

waar ’t vee in alle rust liep te grazen

de tijd soms stil leek te staan

ziet men nu auto’s over wegen razen

de productie moet steeds sneller gaan.


Reacties

Schilderij van Hans Versfelt

 

Nog droom ik als in mijn jonge jaren

dat ik loop door Hollands polderland

door velden met wind door mijn haren

door wereld van boerenstand

 

wijds en ver waren de luchten

blauw en met wolken bekleed

met vogels in grote vluchten

in de verte het gehucht Muggenbeet

 

en vredig tussen brede vaarten

lag loom het dromerig vee

als geschilderde ansichtkaarten

in alle rust en vree.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl