vooruit.punt.nl


Wij zien U gaan, de weg van ’t lijden,
De weg waarvoor U op aarde kwam
U als gevangene kwam ons bevrijden
Vrijwillig lijdend satans macht ontnam.

Een spotkleed om Uw schouders gelegd
Geslagen, bespuugd en gehoond
Hebt tegen Uw spotters geen woord gezegd
Al werd U bespot, met doornen gekroond.

Gehangen aan dat kruis met spot overladen
Sloeg U in gena Uw ogen op hen
En bad; “Vader vergeef hen hun daden
Mijn hart breekt, omdat Ik hen ken.”










Reacties


Staande aan de voet van het kruis

hoor ik Uw spotters smalen;

“U wilde ieder geleiden naar Zijn huis,

maar Uw Vader komt U niet halen”.

 

Uw antwoord was zo onbegrijpelijk;

“Vader vergeef hen, zij weten niet.

Wat zijn doen is zo verwerpelijk,

zij doen U daarmee zo veel verdriet”

 

Hoe kon hij, die gisteren nog bij U zat

van dezelfde dis genoot

de zelfde wijn dronk, het zelfde brood at,

U uitleveren aan de dood

 

Nog hoor ik Uw laatste woord;

“Vader, in Uw hand beveel ik mijn geest”

Nooit heb ik iets indringender gehoord

Uw grote vertrouwen raakte mij het meest.

Reacties


Vandaag eet ik het brood

dat Uw gebroken lichaam is

dat U wil delen in onze nood

met Uw zegen en vergiffenis.

 

Vandaag drink ik de beker

met Uw vergoten bloed

slechts dan ben ik zeker

dat Uw liefde mij behoedt.

 

Morgen gedenk ik Uw lijden

dat U vrijwillig hebt ondergaan

en zal met aan U gewijden

rondom Uw kruishout staan.

Reacties


De dagen naderen dat Hij zich Koning zal tonen,

de vijand zal buigen, enkel voor Zijn macht,

dan zal Hij weer Davids paleis gaan bewonen

slechts door één woord, dat is wat heel Israël verwacht.

 

De Romeinen zullen worden verslagen en verdreven,

hun legers slaan massaal op de vlucht,

Israëls rijk en Davids troon zullen weer herleven,

het juk verdwijnt waaronder het land thans zucht.

 

Straks treed de Koning binnen door Jeruzalems poort

met feestgedruis en enthousiast ontvangen

gezeten op een jonge ezel zoals dat hoort

heel het volk juicht en loopt mee vol verlangen.

 

Maar ziet, de Koning huilt en hoor Hem klagen

over Jeruzalems vreselijk einde en lot,

ook nu het volk Hem naar binnen wil dragen,

Hij is geen Koning, slechts dienaar van God.

 

De dagen naderen dat Hij de stad verlaat

omringd door mensen die Hem niet als Koning vragen,

slechts beschimpt met smaad en haat

en zal Hij zelfs een kruis moeten dragen.

 

De dagen naderen dat Hij zich, de Grote Koning, toont,

niet om Zijn volk van aardse vijand te bevrijden,

maar dat Hij ieder die Hem trouw betoont

als ’t goede graan van ’t kaf zal scheiden.

Reacties

Wat zijn mijn pijnen wat is mijn leed

mijn droefenis mijn klagen

als ik bedenk wat ik U aandeed

daar op die heuvel buiten Jeruzalem

waar U aan ‘t kruis werd geslagen

 

erger dan wonden in Uw handen

zijn zonden die ik kras in Uw ziel

als ik U kruis op weg van Uw lijden

zonder blijk te geven dat ik U ken

 

wat betekenen dan mijn pijnen

in vergelijk met Uw lijden

wat mijn droefenis of klagen

ook mijn lasten hebt U gedragen

naar het kruis op Golgotha.

Reacties

Mijn gedachten vertoeven

daar bij ’t kruis op Golgotha

en ik voel diep bedroeven

als ik daar op afstand sta

 

ook ik ben schuldig aan Uw lijden

en voel nu een diepe spijt

dat ik voor U niet heb willen strijden

en maak mijzelf nu zwaar verwijt

 

ook ik doorboorde Uw handen

verwonde met doornen Uw hoofd

U leed dit ook voor mijn schanden

van glans heb ook ik U beroofd

 

van het kruis keek U op mij neer

in Uw ogen zoveel mededogen

 

U woorden zeiden,

je weet niet wat je doet

bid tot Mijn Vader

Die maakt alle dingen goed.

Reacties

Ook ik was daar slapend

in de hof van Gethsemane

heb mij niet gewapend,

waakte niet met mijn Heiland mee.

 

Ik ben gevlucht

door angst bezeten

en heb verzucht,

niets van Hem te weten.

 

En voor ’t Sanhedrin

durf ik niet te pleiten,

stond ik bevreesd achterin,

voelde slechts zelfverwijten.

 

Maar van ‘t kruis op Golgotha

zag Hij vol liefde op mij neer,

zei; “Ik maak plek naar waar ik ga,

zie ook jou daar dan weer”

Reacties

Hoe zal ik ooit de pijn verdragen,

die ik mijn Jezus heb aangedaan,

durf ik vergeving vragen

als ik ooit voor Hem kom staan.

 

“Vergeef mij Heer het lijden,

de spot, hoon en het geweld,

mijn tekort voor U te strijden

wees niet in mij teleurgesteld.

 

Ook ik ben kind uit Uw schepping,

niet minder en niet meer,

daarom vraag ik vergeving

voor al mijn onnadenkendheid Heer.

Reacties (1)

Het kruis, afschuw der gelovige zielen

werelds symbool van vervloeking en lijden

uit verleden duister, sombere tijden

toen wij onwetend tot zonde vervielen

 

onze Heer hebben we gehoond, geslagen,

gemarteld, aan schandelijk kruis gehangen

terwijl ook wij naar bevrijding verlangen

eeuwig leven na de dood Hem steeds vragen.

 

Dat vreselijk kruis, afschuw voor alle mensen.

Het teken, aard en hemel opnieuw verbonden,

symbool van macht, gena en vredeswensen.

 

Teken waar wij Gods glorie en liefde vonden,

waaraan het onbegrijpelijke is volbracht

een einde maakte aan de eeuwige nacht.

Reacties

Als ik zoveel mensen hoor

is ’t alleen Petrus die verloochend

allen schreeuwen dan in koor

zich van hem af te wenden

daar hij niet is op ’t goede spoor

en wíj toch echt wel Jezus kenden.

 

Ik vraag mij af; Waarom roep ik mee?

Ben ik voor Jezus in de bres gesprongen?

Zei ik ook niet keihard nee,

heb elk van mijn afwezigheid doordrongen?

Of liep ik stiekem met Judas mee

en ben van mijn geloof gesprongen?

 

Nee, naast Petrus stond ook ik bij dat vuur.

Verwarmde mij met aardse gloed,

sprak net als hij op datzelfde uur;

“Ach mens, voel jij je wel goed?

De gedachte alleen maakt me overstuur!”

Op Zijn blik verwijderde ik mij met spoed.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl