vooruit.punt.nl

Stil, wees stil
Hoor het lied der vogels

Stil, wees stil
Hoor een bries in de bomen

Stil, wees stil
Hoor de vleugels der vlinders

Stil, wees stil
Hoor het zoemen der bijen

Stil, wees stil
Hoor de slag van je hart

Stil, wees stil
Hoor de stem
Van Hem die rust beidt








Reacties

Een lente vol bloesems en vol bloei
met jong leven overal in groene
malse weiden met tooi van kleuren
en belofte voor schone zomer.
En in dank vouwden wij de handen.

Tuinen vol bloemen in alle pracht
van kleuren en vormen om ieders
ogen te strelen en hart te verblijden
granen die rijpen tot aren zo vol.
En in dank vouwden wij de handen.

Bossen verven zich met gele, bruine
en rode bladeren en dieren zoeken
hun winterverblijf in holen of holten
in bomen of vertrekken naar zonnig zuid.
En wij danken voor alles de Here.

Tijd is gekomen dat planten verwelken
en oogst van granen en vruchten
en dieren die weer naar binnen gaan
en het veld blijft troosteloos leeg staan.
En wij vragen om nieuwe toekomst

















Reacties

Van opkomst tot ondergang
schoonheid in het licht gebracht
van groene velden
kleurrijk bos
en schouwspel om te genieten

verlicht het pad waarop wij gaan
de gehele dageraad
vanaf het moment
dat je rijst boven de kim
tot je ’s avonds ons verlaat









Reacties

Een vogel vloog hoog langs de wolken

En zag de aarde steeds minder groen

Hij dacht hoe moet ik in een lied vertolken

Dat de mensen daar iets aan moeten doen

 

Steeds komen er minder insecten

Bloemen en planten worden niet bevrucht

Mens waar blijf je met je intellecten

Ben je voor ondergang niet beducht

 

De vogel vloog verder en verder

En overal was de ellende zo groot

Hij riep tot de grote herder

Heer, redt de aarde van gewisse dood.

Reacties


De aarde als het leven in mist gehuld

Bij het krieken van de vroege morgen

Vanaf de horizon door zonnestralen verguld

Nog niet bezwangerd door last of zorgen

 

En wolken onder blauw zilverrandend

Vormen afdruk van onze luchtkastelen

Ergens in de verte in het niets strandend

Blijven kinderlijke fantasieën strelen

 

Bomen met smaragd zirkoon en diademen

Koesteren zich in warmte van de zon

In glinstering die de adem doet benemen

Een paradijs, als toen de schepping begon

Reacties


Altijd en overal is er begin en end

Al willen wij dat nog wel ontkennen

Het is het gevoel dat het niet went

Ook ons eigen eind te erkennen

 

Maar weten we niet van het begin

En kunnen het eind niet bepalen

Dan zijn we stuurloos tussenin

En kan het resultaat slechts falen

 

Dan zijn we schepen in een storm

Willoos, zonder veilige haven

Op koers zonder enkele vaste vorm

Die zich aan noodlot overgaven.

 

Is er dan geen begin of end

Wie zal de ontwerper wezen

Die alle geheimen van het leven kent

En van de aarde uit niets verrezen.

Reacties


Vertel mij hoe het eerste leven is ontstaan
Na een oerknal volle dode materialen
Hoe kan uit die dode stof leven bestaan
Hoe is uit steen geestelijke emotie te halen

Wie geeft vorm aan plant of dier
En onderscheidt het menselijk intellect
Hoe komt levensadem op aarde hier
Vertel mij wie is die levensarchitect.

Slechts Één schenkt ieder wezen
De liefde en het leven hier op aard
Zoveel gunsten heeft Hij reeds bewezen
In Zijn lankmoedigheid ons bewaard

Welk Wezen kan schoner aarde bedenken
Met meer verschil in vorm en kleur
Of zou Zijn schepping beter schenken
Zo volmaakt, zo superieur.













Reacties


Hoe schoon bij ‘t rijzen van de dageraad
Vormt boven ’t water een deken nevel
En fluistert zachte bries een stil geprevel
Terwijl de wereld traag ontwaken gaat.

De witte wolken in het blauw azuur
Door zon met gouden stralen omrand
Beschijnt ’t veld en bos en ’t blanke strand
Alom genot op ‘t vroege ochtenduur.

Dan hoort men in het bos en dichte riet
De zangen van het vrolijk vogelkoor
Geniet men met volle teugen van dat lied

Dan hoort men tussen alle tonen door
Verscheidenheid van zeer vele klanken
Waarmee zij al vroeg hun schepper danken.











Reacties


In ’t ochtendschemer als de kim weer licht
Wordt weer opnieuw een dag geboren
In warme schijn van ’t ochtendgloren
Een compositie als een nieuw gedicht.

De wereld ontwaakt en opent haar ogen
In schoonheid die alle mensen wel raakt
Terwijl de vogelzang ieder vrolijk maakt
En bloemenkleuren de vreugd verhogen.

Gekleed met diamant, saffier en robijn
Ingelegd in tule met parelen bezaaid
Met goud bestrooid door stralende zonneschijn

En velden waarover een zachte adem waait
Schepping iedere dag opnieuw geboren
Waartoe heel het leven weer mag behoren.











Reacties


Daar waar ik de rust en stilte vind
het stil genot van de schoonheid
natuur die mij aan de schepping bindt
de zachte adem van de vrijheid.

Daar openbaart zich de verwondering
van wat onmogelijk is toch mogelijk wordt
bewijs dat alle leven in aanvaarding
met liefde en zorg wordt omgord.

Het maakt niet uit in welk seizoen
de schepping bewaakt elk leven
zal zich nooit van het wonder ontdoen
dat haar vanaf den beginne is gegeven.











Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl