vooruit.punt.nl

Vandaag dacht ik
er is iets anders
dat de lucht zoveel
vriendelijker maakt.

Zou het er van komen
dat natuur ontwaakt
vogels zingen in bomen
en ons de lente raakt.

En buiten zag ik
het eerste wonder
vlak voor mij in de wei
springen in de morgenzon










Reacties

Zie verder dan de zomer bladeren reeds kleuren
En ruik al geur van herfst in schemerig woud
Steeds zwakker wordt de zon en sterker de geuren
Nu nadert het jaargetij waar ik zo veel van houd

Gedempt klinken de geluiden door de paden
En zacht ritselt het droge blad in frisse wind
Boom en plant zaaien volop nu hun zaden
Zodat je volgende jaren hun nazaat weer vindt

De tijden der mensen kleuren als het blad
Allen kennen zij hun eigen seizoenen
Vanaf het frisse voorjaarsgroen in blauw gevat
Moet men zich met het grauw der herfst verzoenen




Reacties

Vanuit de hemel kwam je naar beneden
nam de glans van sterren met je mee
heel die nacht heb ik jou aanbeden
mijn wonderschone herfstfee.

In jouw ogen schijnt licht der sterren
jouw gelaat draagt glans der maan
jouw lichte tred hoor ik van verre
als zacht briesje door bladeren gaan.

Kleuren waarmee jij dagen wil sieren
verraden jouw heerlijk aanwezig zijn
en laten ons verheugd vieren
’t rijpen van druiventrossen voor de wijn.




Reacties

 

Kleurrijk vallen de bladeren
van nakende takken in ‘t bos
geur van paddenstoelen
over paden kruipen slakken
het tuinpad bedekt met mos.

Korten van de dagen
hemel wisselend grauw
tussen takken spinnenwebben
rijk gepareld door dauw
schitterend in late zonnestralen.

Zacht gevoel van weemoed
over fris en groen getij
en kleur en geur van bloemen
van het jonge leven in de wei.
Herfst, te mooi om op te noemen




Reacties

Zacht spiegelt water bleke najaarszon

en witte schapenwolken

die roerloos staan aan blauwe herfstlucht

 

kleurrijk steekt het herfstblad af

door flauwe zonnestralen

accentuerend schaduwen in het bos

 

stilte, zo nu en dan verstoord,

door burrelen van een hert

 of wordt de klop van een specht gehoord

 

heel ver weg speelt een viool

een wijs van ootmoed en ontzag

nog uit klassieke school.

 

Reacties

 

Als de aarde in volgend seizoen ontwaakt

Hoop ook ik uit mijn slaap te rijzen

Tussen tere groene spruiten die op warmte wijzen

En luide vogelzang die ieders harte raakt

 

Als dan straks bloemen uit hun kelken ontluiken

En linde, beuk en eik weer staan in blad

Hebben we eindelijk kou en narigheid gehad

Dan siert de bloesem weeld’rig weer de struiken

 

Ik verlang weer naar de lammeren in de weide

Het groene gras, het golvend rijpend graan

 Op de hei zie ik al de herder met zijn kudde gaan

Zijn trouwe hond als immer hem terzijde

 

Maar nog ligt de aarde helaas in diepe slaap

En aan de hemel een waterig winterzonnetje

Met niet meer licht dan een lampionnetje

En ook ik val terug in mijn winterslaap.

Reacties


Ik verlang naar kleuren

en vogelgezang

na dit egaal gebeuren

winter duurt zo lang

 

stilte die me overvalt

en lage temperaturen

vooral als de avond valt

met z’n eenzame uren

 

ik verbeeld me weer

bloei van blanke margriet

en nederig en teer

de kleine vergeet-me-niet

 

vlinders vliegen in gedachten

tussen geurige jasmijn

ik kan haast niet wachten

tot het lente zal zijn.

Reacties


De wind huilt door de kale bomen

Als zingt het klaaglijk een luguber lied

Een lied vol verlangen en vol dromen

In stemming verlatenheid en verdriet

 

Een lied over hoe de tijden waren

Reeds bij het krieken van de ochtendzon

Als zachte bries door kruinen en bláren

De nieuwe lentedag weer begon

 

En doods staan de bomen stil te dromen

Terwijl de twijgen zwiepen in de wind

Wachtend tot nieuwe lente zal komen

Waarin het jonge leven zich hervindt

 

De aarde rust tot nieuwe bloei en herleving

Opstanding uit dood, een nieuwe herschepping.

Reacties


Als ik kleumerig ga over het zandpad

En even sta te kijken bij een uitgestorven poel

Denk ik nog weemoedig aan de zomer

Toen was ‘t wat droger en geen modderboel

Stonden de bomen weelderig vol lover

En boden schaduw voor de warme zonneschijn

Nu staan ze langs ’t pad, kaal als ik, te kleumen

En ik denk; “Laat ’t maar gauw weer zomer zijn.”

Reacties





Als een serene witte bruid

Wacht je op je bruidegom

Die je kleedt met kruid

En kleurige bloemen alom

 

Het zaad, dat je nu bedekt

Met wit maagdelijk kleed

Wordt straks tot leven gewekt

Zodat men het wachten vergeet.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl