vooruit.punt.nl


De wind huilt door de kale bomen

Als zingt het klaaglijk een luguber lied

Een lied vol verlangen en vol dromen

In stemming verlatenheid en verdriet

 

Een lied over hoe de tijden waren

Reeds bij het krieken van de ochtendzon

Als zachte bries door kruinen en bláren

De nieuwe lentedag weer begon

 

En doods staan de bomen stil te dromen

Terwijl de twijgen zwiepen in de wind

Wachtend tot nieuwe lente zal komen

Waarin het jonge leven zich hervindt

 

De aarde rust tot nieuwe bloei en herleving

Opstanding uit dood, een nieuwe herschepping.

Reacties


Als ik kleumerig ga over het zandpad

En even sta te kijken bij een uitgestorven poel

Denk ik nog weemoedig aan de zomer

Toen was ‘t wat droger en geen modderboel

Stonden de bomen weelderig vol lover

En boden schaduw voor de warme zonneschijn

Nu staan ze langs ’t pad, kaal als ik, te kleumen

En ik denk; “Laat ’t maar gauw weer zomer zijn.”

Reacties





Als een serene witte bruid

Wacht je op je bruidegom

Die je kleedt met kruid

En kleurige bloemen alom

 

Het zaad, dat je nu bedekt

Met wit maagdelijk kleed

Wordt straks tot leven gewekt

Zodat men het wachten vergeet.

Reacties


Wel mogen dagen somber zijn en donker

Met gemis aan zonneschijn over dag

Maar ’s nachts staat de hemel vol stergeflonker

En toont de maan zijn stralende milde lach.

 

Nu en dan verras je ons met zware buien

En storm rukt de bladeren van de bomen

Die door de straten dansen langs de puien

Om ergens in luwe plek tot rust te komen

 

Maar ook dagen straal je met volop zon

Benader je bijna de warmte van zomer

En ieder geniet in ‘t park of op balkon

Of ergens op het gazon als een dromer

 

En verder willen wij niet aan toekomst denken

Aan winterse kou en sneeuw geen aandacht schenken.

Reacties


In deze dagen dat de zon zich niet laat zien

Zie ik in gedachten weer de gele rozen

Zie ik struiken bloeien die ik heb gekozen

En wacht tot ik alles eens terug zal zien

 

Dan komen weer de vlinders en de bijen

Bevolken vissen en kikkers weer de sloot

Dan is het veld niet meer uitgestorven en dood

En zullen wij onder open hemel vrijen

 

Ik vergeet de donkere grauwe luchten

En zie weer de heldere warme zonneschijn

Dan hoeven wij geen regen meer te duchten

 

Wat zal het komend voorjaar dan weer zalig zijn

Dan bloeien weer  bloemen, rozen en bomen

Maar tot dan moet ik nog een winter dromen.

Reacties


Ik geniet de vroege maagdelijk ochtendschijn

De frisse ochtenddauw over het vlakke veld

De zon rijzend boven verre horizonlijn

De glans van de laatste ster die wordt geteld

 

Ik geniet parelende druppels dauw aan twijgen

Die schitteren als diamant, smaragd of robijn

Geen mens kan ooit een schoner ketting rijgen

Van kralen of van edelsteen die mooier zijn

 

Ik geniet warme uitbundige herfstkleuren

Van het vallend blad tussen bomen in het bos

Geniet van de frisse typische herfstgeuren

Van het lover neergedwarreld op ’t groene mos

 

Geniet zo van de herfst en schoonheid der natuur

Van late zonneschijn aan een hemel van azuur.

Reacties


Je herbergt nog dagen zonneschijn
Met uren warmte als in zomertijd
Rijp je nog de druiven voor de wijn
Schildert ’t seizoen in veel kleurigheid

En wij, die de kou zien naderen,
Blijven van je schoonheid dromen
Van je wonderlijk schone bladeren
Die kleuren de kruinen der bomen

Je geuren vullen paden der bossen
Het blad bedekt de vochtige grond
Stammen bedekt met lagen mossen
Vallende bladeren zwieren in ’t rond

Stilte valt over nevelige heide
En in verre bos burlt een bronstig hert
Allemaal kenmerken voor dit jaargetijde
Het seizoen van de Heilige Hubert.













Reacties


Door nevelig schemerlicht tussen bomen

luisterend naar zachte bries door kleurrijk blad

zwervend over het kronkelend pad

loop ik genietend van de herfst te dromen

 

hoor de houtduif zacht in de kruinen koeren

zie eekhoorn springen van tak op tak

een hinde vlucht, niet zo op haar gemak,

iets verder maken lamprijen de raarste toeren

 

even ben ik in rust gaan zitten op een bank

genoot van de stilte en het vredig leven

een moment heb ik mijn ogen opgeheven

en daar mijn handen gevouwen in dank.

Reacties


Als de eerste zonnestralen over de kim

Het licht der laatste sterren doven

De eerste vogels in de bomen

De vroege dag reeds loven

De nevels hangen over ’t veld

En in blauwe strepen langs de horizon

Ziet men de nachtelijke uren traag verdwijnen

Terwijl de hemel kleurt met lila baan

Komt vanonder de witte sluier

Langzaam het smaragdgroen kleed vandaan

 

Een nieuwe dag is weer geboren

Herfst kondigt zich ook nu weer aan

De bomen staan als vuur te gloren

Zo wisselt elk seizoen weer van bestaan.

Reacties


Nog denkend aan die vele jonge jaren

Stoeiend, rennend door het veld

‘k Had nooit gedacht dat ze voorbij zouden gaan

Maar geloofde nog in eeuwige jeugd

Op die plek waar ik ter wereld ben gekomen

 

’t Is voorbij, de lente en de zomer

De natuur duidt thans het herfsttij

Nu loop ik hier als oude dromer

Mijmerend over de tijd van toen

Op dat pad tussen die hoge bomen

Waar na herfst en winter

Weer nieuw blad zal komen.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl