vooruit.punt.nl


Hoe hoog zijn bergen die men niet kan overwinnen
Hoe diep dalen en ravijnen waar geen bodem is
Hoeveel de redenen die wij als uitvlucht verzinnen
Hoeveel lopen wij door beschuldigingen mis.

Hoe breed rivieren die niet te overbruggen zijn
Hoe ver zijn zeeën die ons van mensen scheiden
Hoeveel hindernissen doorkruisen onze lijn
Hoe nodeloos zijn vele woorden die ons doen lijden.

Hoe troostvol is een blik vol mededogen
Een arm om je schouder, een woord vol begrip
Een vriend waar je altijd op kunt bogen
Als een zon die haalt je uit een dip










Reacties


Wiens gebed niet dadelijk

of na enige tijd wordt verhoord,

behoeft niet te denken

dat zijn gebed niet goed was.

Hij heeft in ieder geval

God op zijn noden gewezen

Reacties

Ik vraag U Heer,

waar zijn zij

die zijn heengegaan

wij zien hen niet meer

na hun bestaan

 

de aarde heeft hen verloren

maar zij zijn tijdloos vrij

U hebt hen bij U verkoren

en eens komen ook wij

zullen Uw roepstem horen.

Reacties

Lasten van zorg en pijn

wil ik dragen, er voor je zijn

je schragen in je verdriet

troosten waar niemand

je ellende ziet.

 

Zo voelbaar, zo zwaar is je gemis

zo somber nu je dagen

nu een dierbare niet meer is

blijf je eenzaam zitten

met al je vragen.

 

Alleen een hand kan ik je reiken

en drogen je betraande ogen

of dat voldoende is moet blijken

hopelijk zul je dat waarderen

het is slechts een menselijk pogen.

Reacties

Het was zo’n groot verdriet

toen ik jou los moest laten

alles viel voor mij in ‘t niet

niemand waar ik mee kon praten.

 

Met jou verloor ik hier een ziel

een mens, vriend voor het leven,

maar hoe kwetsbaar, hoe fragiel,

het zijn hier is slechts even.

 

Een ziel hier weggenomen

wat bleef was verdriet  en pijn

toch is een Geest teruggekomen

die steeds onze Trooster wil zijn.

Reacties

In schrik brak het ochtendlicht,

geboren voor liefde en vrede,

vol droefheid voor geweld gezwicht

van dwang en doelloze rede

in verdriet en dood

gedaan aan weerloos leven

een ziel in waanzinnood

die geen weerstand kon geven.

 

Die dag begon met ochtendlicht,

bestemd voor liefde en leven

op geluk en vrede gericht

alles wat vanuit de schepping is gegeven.

 

Hoeveel verdriet en droefenis

wordt slechts in luttele seconden

men begrijpt niet hoe het mogelijk is

zoveel jong leven heeft de dood gevonden.

 

Soms Heer denk ik; “Bidden helpt niet meer.

U heeft Uw oren afgesloten

U ziet niet de ellende en zeer,

hebt Uw mooie schepping verstoten.

 

Maar uit Uw woord klinkt steeds Uw mededogen

U ziet ons leed door ons zelf veroorzaakt

en zegt dat wij op U steeds vertrouwen mogen

dat Uw liefde voor ons alles eens goed maakt.

Reacties
Laat mij Heer ’t verdriet niet proeven
van het sterven  die mij lief zijn
ook al weet ik dat zij zullen toeven
in Uw hemels feestfestijn
 
geef mij, als dit mag gebeuren
troost om steeds weer door te gaan
wil mij dan elke keer opbeuren
door Uw woord dat ik blijf staan
 
U zult immers alle leed verzachten
van Uw kinderen die vragen
en het heil van U verwachten
wilt U alle pijnen dragen
 
Uw woord hebt U ons geven
dat wij hen weer zullen ontmoeten
die wij verliezen in dit leven
in Uw hemel weer mogen begroeten.




Lees meer...
Aarde weerkaatst licht onder ’t raam
weerspiegelende gloed uit mijn kamer
alsof de aarde alle pijn in haar begraven
verontschuldigend terug wil geven
voel ik kou van hen die in de aarde bleven,
door herinneren alleen kunnen verwarmd
in de diepste kamers van mijn hart
 
zie ook glans van koude witheid stijgen
in de matte nachtelijke schijn
maagdelijk reinheid gehuld in wit satijn
handen opgeheven naar de hemel
waar voor hen eeuwig warm zal zijn.
Lees meer...
De wereld is besloten
in kleine eigen kring
gevangen in melkwitte muren
verbergt het vele sterven
en grauwheid van de dood
 
voortgaand lost geen problemen
bekrompen zichtbaarheid op
warmte en kleuren verdwenen
in beperking van ruimte
en beslotenheid van geest
 
ontsluit door zicht de wereld
breek door witte muren heen
dat ruimte weer te zien is
wijkende grauwheid van de dood
en levenszon kan schijnen.
Lees meer...
Beklemmend was de stilte
drukkend de warmte
brandend de zon
en eenzaam was ik
gekeerd in mijzelf
in somber gepeins verzonken
 
toen kwam een stem
die verstoorde mijn stilte
koelde de hitte
met een hand voor de zon
stond naast mij
en richtte mij op uit ellende
 
beschermende schaduw
tegen brandende pijnen
troostend verkoelende bron
wind over de vlakte
Gods adem
sprak als in het paradijs
 
toen het leven begon.



Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl