vooruit.punt.nl

Mijn ziel huilt vandaag miljoenen doden
zo zinloos gemarteld, afgeslacht
uit alle delen van de wereld bijeen gebracht
’t waren niet alleen joden

hoe hebben de schoorstenen van Auschwitz gerookt
en bouwden de barbaren daar dijken
niet van klei of zand maar verkoolde lijken
door machtsgevoelens enkel opgestookt

de wereld heeft het gezien en wij herdenken
maar naar schijnt niet meer in pijn en rouw
zijn wij niet meer de vaderen trouw
die ook voor ons de vrijheid niet lieten krenken

’t kwaad steekt steeds de kop weer op
van verdrukking en discriminatie
met loerend gevaar van autocratie
loop eindelijk voor waarheid eens voorop













Reacties

Als dagen alleen maar licht
en donker zijn
gevuld met vlek en schaduw
en onbeweeglijk
statische gedachten
muren tot leven brengen.

Geen nieuwe dagen
strijden om voorrang
maar zich herhalen
starend in de nacht
tot geen vlek of schaduw
nog op licht of donker wacht











Reacties


Nu ligt de straat geplaveid met bloemen

En mensen kijken angstig om zich heen

Het leed te groot om op te noemen

Veroorzaakt door lieden met een hart van steen

 

Voor de doden laat men kaarsen branden

En angstig schuilt men bijeen

Het kwaad gaat door alle landen

Toch voelt men zich telkens weer alleen

 

Waarom willen mensen elkaar dwingen

Te leven naar hun principe of overtuiging

Verzinnen steeds de gruwelijkste dingen

Die geen mens ter aarde onderging

 

Nu kleurt de aarde rood van bloed

Waarbij wij eindeloos treuren

En wij weten maar al te goed

Dat we verdriet niet wissen met bloemengeuren.

Reacties


De nacht is duister en diep

En spaarzaam schijnen lantarens

In de mistige natte steeg

Waar ik diep in mijn kraag verscholen

Over ’t glanzend nat plaveisel ga

 

Troosteloos staren donker ramen

Als koolzwarte niets ziende ogen

Gevat in gevels als kale doodskoppen

Mij angstwekkend luguber aan

En ik heb geen wens dan deze

Doodse stad zo snel mogelijk te verlaten.

Reacties


Op haar mooist met rozen in het haar
Een schitterend bruidsboeket zo stond ze daar
Vandaag de mooiste dag van haarleven
Zou ze hem haar hand en liefde geven

Hij, mannelijk stoer, doch jong verlegen
Stond daar in uniform compleet met degen
Licht blozend, van haar hield hij het meest
Vandaag was het hun huwelijksfeest

De volgende dag trok hij ten strijde
Wijl zij tijdens het afscheid schreide
Zoende hij haar en zei, “Ik kom terug”,
Zij bad; “O Heer, als ’t kan heel vlug”

Hij schreef; “Morgen zijn we aangekomen.
Dan genieten we van al onze dromen”
Het was zijn allerlaatste woord.
Nooit heeft iemand meer van hem gehoord













Reacties


’t Is stil in de stad alleen verlaten straten

nergens leven, nergens lachen of praten

waar kinderen speelden is ’t nu verlaten.

nergens meer huizen, alleen nog bomgaten.

 

’t Is stil in de stad ’t enige wat men hoort

is ’t ritselen van muizen en ratten

muren zijn met kogels doorboort

geen zinnig mens kan dit bevatten.

 

Ergens huilt nog een granaat

en slaat tussen huizen een laatste gat

zodat geen steen op de ander staat

dan valt nacht, en is ’t stil in de stad.

Reacties

Hopeloze tocht

 


Ik zie hen trekken door de nacht

door kou en wind en regen

er is geen huis meer dat hen wacht

noch zee noch grens houdt hen tegen.

 

Achter hen ligt de dood

voor hen de onzekerheid

geen mens die hen hulp bood

uit de nood nog niet bevrijd.

 

Wanhoop tekent in hun ogen

geen onderdak wordt hen geboden

zo gaan zij onder zorg gebogen

niemand verlicht hun zware noden.

Reacties

Windstil maar in mijn hoofd raast nog steeds de storm

waar noch laag noch hoog de oorzaak van is

slechts enkel het gevolg van rusteloos gemis

verdriet en wanhoop door gebrek aan uitzicht en norm

 

buiten is de storm geluwd, wind is gekalmeerd

maar nog waait onrust aan in stille bries

een angst voor pijn bedreiging en verlies

omdat men in eeuwen nog nooit heeft geleerd

 

men zal met gevolgen moeten leren leven

niet meer aan denken vergeten wat is gebeurd

maar zou men toch niet beter kunnen streven

 

te voorkomen wat er in de wereld gebeurt

voor er door terreur nog meer levens sneven

en  er dan nog meer doden worden betreurt.

Reacties

Een zee vult zich met tranen

lijken stranden aan de kust

waar mensen zich eens veilig wanen

vindt men nu niet meer de rust

 

geen redding voor drenkelingen

geen troost voor man of vrouw

voor wie dood nog kan ontspringen

heerst enkel nog rouw

 

verslagenheid in vreemde oorden

verwijderd van familie en gezin

gevlucht voor haat en moorden

vinden ze warmte evenmin.

Reacties

Als gekrookt riet na zware storm

verward door heen geschud

ontluisterd in gebroken vorm

wankel en niet onderstut

 

slechts halmen zonder aren

geen uitzicht op voortbestaan

enkel nog wezenloos staren

zonder voorwaarts durven gaan.

 

Als gekrookt riet na zware storm

wankel en niet onderstut

hulp in geen enkele vorm

slechts in gebroken ogen

 

uitzicht op een sterfput.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl