vooruit.punt.nl


Vanuit grotten heb ik naar buiten gekeken

Gesmacht naar lucht en licht

Ik zocht een weg, een deur om uit te breken

Maar waar ik heenging, de poort was dicht

 

Ik smachtte naar de blauwe hemelboog

De warme straling van de zon

De ruime velden rond mij in het oog

De schepping te genieten als de levensbron

 

O geef mij dan de adem van een zachte bries

Die over velden en door wouden strijkt

Een milde regen die de aarde wies

Het gevoel van geluk dat niet van mij wijkt

 

Geef mij de vrijheid, open mij de poort

Sluit, voor goed, de grot waar ik was opgesloten

Geef mij een open deur, een woord,

Geborgenheid zo ik ook vroeger heb genoten.

Reacties


Ik schrijf de woorden uit mijn ziel

Waarmee ik van jongs af ben vertrouwd

Een principe die ik nooit afviel

Een overtuiging waar ik mijn leven op heb gebouwd

 

Het zijn niet alleen de woorden uit een boek

Die ik na ’t lezen naast mij heb neergelegd

Het is voor elk het geluk wat ik zoek

Ik blijf het trouw wat er ook wordt gezegd

 

En al zegt men, ik heb er nooit iets van gezien

Je hebt het werkelijke zoeken van je afgelegd

En voelt je daarom zo verlaten misschien

Maar is schuld geven aan het woord wel terecht?

Reacties


Zal ooit een nacht eens vallen

Waarna geen morgen aan zal breken

En de aarde zijn poorten sluit

Waardoor alle zonlicht wordt buitengesloten

Horizon en toekomst verdwijnt uit ’t zicht

 

Waarvoor zou dan het leven zijn geschapen

Als enkel prooi voor ellende en dood

Een schepping die voorgoed in zal slapen

Waar geen eind komt aan angst en nood

Een wereld aan een hel overgegeven

 

Geen schepper die Zijn schepping verloren laat

Maar vol zorg en liefde ziet

Als een Vader die aan de hemelpoort staat

En ons daar Zijn troost en genade biedt.

Reacties


Juist toen ik dacht dat U mij had verlaten

hebt U mij bij de hand genomen

verzekerde mij nooit alleen te laten

en vroeg mij met U mee te komen.

 

U leidde mij over ’t smalle pad

beslist niet zonder gevaren

gaf blijk hoe lief U mij had

door mij steeds weer te bewaren.

 

Tot de parelen poort wilt U mij leiden

naar “De stad met gouden straten”

daar een plaats voor mij bereiden.

Nu weet ik, U zult mij nooit verlaten.

Reacties


We gaan het pad recht toe recht aan

Tot verre einder van het zicht

En denken steeds rechtuit te gaan

Tot waar de horizon licht

 

En aan het einde van het pad

Vanaf waar onze wieg eens stond

Hebben wij de levensreis gehad

Komen wij aan op onze geboortegrond

 

Ons levenspad loopt als de aarde rond

Zelfs als wij rechtuit denken te gaan

Hij die lang reeds vóór ons bestond

Leidt ons Zelf over die lange baan.

Reacties


Steeds vraag ik mij af waar de weg mij zal brengen

Wat zal het eind zijn van die lange verre tocht

Moedig wil ik verder zonder tranen plengen

Straks aan de horizon ligt ‘t doel waarnaar ik zocht

 

Zonder besef wie mij daarheen zal leiden

Enig bewijs wat mijn verwachting voedt

Geloof ik vast in liefde en bevrijden

Door de geest die mijn voor val behoedt

 

Eens kom ik aan, aan het eind van dat lange pad

Zie ik het resultaat van heel mijn leven

Mijn goede en verkeerde daden tezaam gevat

En zie Hem die mij alles wil vergeven.

Reacties


Loop door paden tussen schimmig nevelspel

Benieuwd wat ik zal zien aan het eind

Terwijl wind in dorre hout klinkt als harpspel

En achter mij bij iedere pas de tijd verdwijnt

Vol jeugd, voorjaar en zomerzon

Maar in elke boom groeit nu herinnering

En alles herleeft als toen ’t jaar begon

Kleurt duizendvoudig deze schemering

 

Doch voor en achter mij sluit zich de mist

Mijn weg gaat slechts over ’t begaanbaar pad

Waar ’t begin vergeten is en ik ’t end niet wist

Maar leidt ongetwijfeld naar de Nieuwe Stad.

Reacties

 

Hoe lang zocht ik naar die bron in de woestijn

Die plek waar schaduwrijke palmen groeien

En naast held’re bron dadelbomen bloeien

Bij blanke fonteinen zal ’t heerlijk rusten zijn

 

Hoe lang moet ik gaan door brandend hete zon

En aan de einder slechts het troosteloze zicht

Van dorre vlakte in ‘t verblindend zonnelicht

Geen hoop geen leven aan verre horizon

 

Doch niet heel de aarde bestaat uit enkel nood

Eens zal mijn weg mij naar nieuw leven leiden

Daar ligt de toekomst die vrijwaart van de dood

 

De oase van vertroosting en bevrijden

Daar loop ik aan de hand die Hij mij bood

En zal Hij mij naar het paradijs geleiden.

Reacties


Langzaam gaat het leven voorwaarts

Stap voor stap

over al dan niet gebaande paan

Wat gisteren nog nieuw was

Is reeds vandaag herinnering

En de vraag is waar wij morgen gaan

 

’t Leven is een trage ontwikkeling

Van vele eeuwen rij aan rij

Waarin geschiedenis wordt geschreven

En zoekt steeds naar de balans

Die ons uiteindelijk door hoger hand

Tot na de dood wordt gegeven.

Reacties


Als ergens donder raast

Bliksemflitsen klieven duister

En gierend briest de storm

 

Denk ik aan jaren terug

Toen ik angstig wegkroop

In een hoekje van de kamer

Mijn handjes beschermend

Voor mijn ogen

 

Maar donder raasde boven al

En ’t licht zeefde

Tussen mijn vingers

De onrust was overal

Om mij heen en in mij

 

Nu is er

Zelfs ook zonder

Donder of bliksem

Altijd licht en rust

Om mij heen en in mij

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl