vooruit.punt.nl


Tot ver over de horizon schijnt ‘t licht

Dat overal liefde en vrede brengt

Zich zonder dat wij vragen tot ons richt

En ons duister met zachte glans vermengt

 

Een zachte stem die ons noodt te komen

Roepend vanachter verre horizon

Die ons vraagt om niet te blijven dromen

Maar te komen tot de levensbron

 

Laten we dan gaan in vast vertrouwen

Aan die vertrouwde hand die ons steeds leidt

Aan een nieuwe wereld in vrede bouwen

Steeds in vrede tot elkaars dienstbaarheid bereid

 

Dan zal eens de hele aarde leefbaar worden

Een elk met het wapen der liefde omgorden.

Reacties


Wie durft er uit een boot te stappen
Zomaar midden in een storm op zee
Slechts uit het vertrouwen te tappen;
”Geef mij uw hand, ga met Mij mee”

Wie volgt dan in blindelings vertrouwen
Hèm die ook redt van verdrinkingsdood
Die vaste rots om op te bouwen
Ons heil, onze steun in de grootste nood.

Stap uit die boot in storm en wind
Vrees geen golven, woest en hoog
Waar jij geen droge grond meer vindt
Houdt Hij zelfs je voet nog droog.










Reacties


Als beukende golven over stranden tegen rotsen
door stormen opgezweept en voortgestuwd in wilde nacht.
Of koppige bokken welke vurig met elkaar botsen
om elk de gunst te werven van ’t andere geslacht.

Zo zinloos is bloedige strijd die volkeren strijden
met oorlog puur om eigen gewin of roem en macht
en niet trachten door overleg conflicten te mijden
niet zien dat vrede ellende op aarde verzacht.

Het kwaad tiert welig voort de hemel verduistert
geen licht breekt nog het zware donkere wolkendek
geen mens die nog bidt, er is geen God die luistert
men kent geen vertrouwen en heeft aan liefde gebrek.

Toch schijnt op zekere dag aan de horizon het licht
en aan de andere kant opent zich het eeuwig zicht.











Reacties



Je moet niet denken zei ik tot de dood
dat ik je ooit zou willen weren
of dat ik niet echt geloof in jou
jij zult mij steeds helpen herinneren
jij blijft als mijn schaduw
mijn hele leven trouw
zei ik tot de dood.

Je moet niet denken dat ik het niet weet
dat jij mij steeds staat te begluren
dat je eens toeslaat al duurt dat nog uren
vanachter duister gordijn
ik ken jouw stille stiekeme kuren
waar ik je niet verwacht zul je zijn
zei ik tot de dood.

Je kunt mij nooit ontlopen zei de dood
dus blijf er altijd op rekenen
dat ik je vast wel ergens tegenkom
’t zijn geen waarschuwingstekenen
rechte wegen maak ik niet krom
langs zijpaden gaan is dom
zei mij de dood.

Oké zei ik toen tot de dood
uiteindelijk zul jij wel winnen
maar denk niet dat ik voor je vrees
er is er Één die verrees
die jou verslagen heeft
De dood werd buiten zinnen
sindsdien zag ik hem nooit weer.


























Reacties


Het leven vriend is als een zee met golven
Waarin uren,dagen als pieken en dalen
De koers en richting naar ‘t einddoel bepalen
En waar door storm en wind ’t strand wordt bedolven.

Waar schepen gedragen op onzekere basis
Varen over d’ einder naar vreemde landen
Om uiteindelijk aan verre kust te stranden
In ‘t schone paradijs waar ’t altijd vrede is.







Reacties


Nog loop ik dikwijls door die laan,

al is het nu slechts in gedachten,

waar wij kind’ren speelden en lachten

als oud’ren nu door ’t licht te gaan

aan ’t eind de kroon op ’t leven verwachten.

 

En door ’t zachte licht door de kruinen

 beschenen door de magere herfstzon

weet ik te komen bij die schone tuinen

zo stralend als waar eens de aard begon

waar liederen klinken met harp en bazuinen.

 

Daar straalt een gouden zee aan zilveren stranden

dar heerst geluk en liefde en enkel vree

daar zal ons levensschip eens veilig stranden

Hijzelf voert ons met Zijn stroming mee.


Reacties


Geef mij je gedachten

en reik me jouw hand

samen zweven door fantasie

gedreven in dromen

van werkelijk zijn

 

en samen aanvaarden

dat wij die wegen lopen

waar borden ons wijzen

naar doel of zekerheid

waar slechts het eind bevrijdt.

Reacties

Lang is het traject

over dat enkelspoor

twee lijnen uitgestrekt

lopen tot de verte door

 

eenzijdig parallel

lijken saam te komen

maar lopen evenwel

als zijn en dromen

 

tezamen naar de horizon

waar overheen zij stromen

naar ’t licht der zon

waar wij ook hopen te komen.

Reacties

Zou ik een keuze moeten maken

voor leven of voor dood

iets wat mijn gemoed zal raken

mij troosten zal in stervensnood

 

ik heb mijn keus gemaakt

een zeker weten

slechts Hij heeft mij geraakt

Hij die mij nooit heeft vergeten

 

waarheen zou ik anders gaan

dan tot Hem die mij tot steun is

en mij heel mijn bestaan

vrijwaarde van droefenis.

Reacties


Waarom zou ik proberen te begrijpen

wat mijn brein niet kan bevatten

daar ik als Zijn kind tot volwassen moet rijpen

trachten de waarde van het leven in te schatten

 

waarom zou ik alwetend willen zijn

groot gelijk de wereldvorsten

zonder gevoel voor alle pijn

van hen die naar oprechtheid dorsten

 

Laat mij zijn als het jonge kind

die slechts vertrouwt op Vaders hand

en dat daarin berusting vindt

dat die hem leidt naar het Vaderland.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl